Linux.pl
Opcje wyszukiwania podręcznika man:
Lista stron man zaczynających się od znaku:
A   B   C   D   E   F   G   H   I   J   K   L   M   N   O   P   Q   R   S   T   U   V   W   X   Y   Z   ALPHA   NUM   OTHER   ALL
SCREEN(1)                                                            SCREEN(1)

NAZWA
       screen - menedżer ekranu z emulacją VT100/ANSI

SKŁADNIA
       screen [-opcje] [komenda [argumenty]]
       screen -r [[pid.]tty[.host]]
       screen -r właścicielsesji/[[pid.]tty[.host]]

OPIS
       Screen jest pełnoekranowym menedżerem okien, który dzieli fizyczny ter-
       minal  między  kilkoma  procesami  (zwykle  interaktywnymi  powłokami).
       Każdy  z wirtualnych terminali daje funkcjonalność terminala DEC VT100,
       a dodatkowo również pewne funkcje  sterujące  ze  standardów  ISO  6492
       (ECMA  48,  ANSI  X3.64)  oraz ISO 2022 (np. wstaw/usuń linię i obsługę
       wielu zestawów znaków).  Dla  każdego  wirtualnego  terminala  istnieje
       bufor przewijania oraz mechanizm wycinania i wklejania, który umożliwia
       przenoszenie obszarów tekstów między oknami.

       W momencie, gdy  screen  jest  wywoływany,  tworzy  pojedyncze  okno  z
       powłoką  (lub  z  podaną komendą), a następnie znika z drogi, abyś mógł
       używać programu w normalny sposób.  W dowolnej chwili  możesz  utworzyć
       nowe  pełnoekranowe  okna  z  innymi  programami (również z dodatkowymi
       powłokami), zabić istniejące okna, zobaczyć listę okien, włączyć rapor-
       towanie  wyjścia, wklejać między nimi tekst, oglądać historię przewija-
       nia, przełączać się między oknami,  itd.   Wszystkie  okna  uruchamiają
       swoje  programy  zupełnie  niezależnie od pozostałych. Programy pracują
       również wtedy, gdy ich okna są niewidoczne, a  nawet  wtedy,  gdy  cała
       sesja  screen  jest odłączona od terminala użytkownika. Gdy program się
       kończy, screen (domyślnie) zabija okno, które go zawierało. Jeśli  okno
       to było na pierwszym planie, wyświetlacz przełącza się na okno poprzed-
       nie; jeśli żadne już nie pozostanie, screen kończy działanie.

       Wszystko  co  wstukasz,  jest  przesyłane  do  programu  pracującego  w
       bieżącym  oknie.  Wyjątkiem jest jedna sekwencja, która jest używana do
       inicjalizacji  komendy  menedżera  okien.   Domyślnie   każda   komenda
       rozpoczyna  się  od  control-a  (dalej  skracane  do  C-a),  po  którym
       występuje drugi klawisz.  Znak komendy i inne  powiązania  mogą  być  w
       pełni dostosowywane do twoich potrzeb, choć mogą być zawsze tylko dwuz-
       nakowe.

       Screen nie rozumie przedrostka "C-", oznaczającego control. Jako  argu-
       menty  do  np.  komendy  escape  lub  opcji  -e  używaj  proszę notacji
       daszkowej ("^A"  zamiast  "C-a")  .   Screen  drukuje  znaki  sterujące
       (złożone z Ctrl) również w notacji daszkowej.

       Standardowym  sposobem  utworzenia  nowego okna jest wstukanie "C-a c".
       Tworzy to nowe okno z powłoką  i  przełącza  się  na  nie  natychmiast,
       niezależnie  od  stanu procesu z bieżącego okna. Podobnie można tworzyć
       nowe okno z własną komendą. Trzeba najpierw powiązać  komendę  z  klaw-
       iszem (w twoim pliku .screenrc, lub w linii komend "C-a :") a następnie
       użyć jej zupełnie tak, jak komendy "C-a c".  Poza tym, nowe okna  można
       tworzyć również z pomocą komend w rodzaju:

              screen emacs prog.c

       spod znaku zachęty powłoki z poprzednio utworzonego okna. Nie spowoduje
       to uruchomienia kolejnej kopii screen, lecz przekaże  nazwę  komendy  i
       jej  argumenty  menedżerowi okien (określonemu w zmiennej środowiskowej
       $STY), który użyje jej do utworzenia nowego  okna.   Powyższy  przykład
       uruchomiłby  edytor  emacs  (edytujący prog.c) i przełączył się do jego
       okna.

       Jeśli "/var/run/utmp" jest zapisywalny przez  screen,  to  dla  każdego
       okna  zostanie  zapisany  odpowiedni  rekord,  który  będzie usuwany po
       zakończeniu pracy okna.  Jest to przydatne do pracy z "talk", "script",
       "shutdown",  "rsend",  "sccs"  i  innymi  podobnymi  programami,  które
       używają pliku utmp do określenia, kim jesteś. Dopóki screen jest  akty-
       wny  na  twoim terminalu, własny rekord terminala jest  usuwany z pliku
       utmp. Zobacz też "C-a L".

PODSTAWY
       Zanim  zaczniesz  używać  screen  musisz  upewnić  się,  że  prawidłowo
       wybrałeś  sobie  rodzaj  terminala,  podobnie  zresztą, jak dla każdego
       innego programu termcap/terminfo.  (Możesz tego dokonać,  używając  np.
       tset(1).)

       Jeśli  jesteś  niecierpliwy  i  chcesz rozpocząć pracę bez szczególnego
       wczytywania się w instrukcję, powinieneś zapamiętać jedną komendę: "C-a
       ?".  Wpisanie tych dwóch znaków spowoduje wyświetlenie listy dostępnych
       komend screen oraz ich powiązania. Każdy klawisz jest omówiony w sekcji
       "DOMYŚLNE  WIĄZANIA KLAWISZY". Sekcja podręcznika "DOSTOSOWYWANIE" zaj-
       muje się zawartością twojego .screenrc.

       Jeśli twój terminal jest "prawdziwym" terminalem auto-marginesowym (nie
       pozwala  ostatniej pozycji ekranu na bycie poprawionej bez przewinięcia
       ekranu), możesz rozważyć użycie wersji terminala,  która  ma  wyłączone
       automatyczne  marginesy.  Zapewni  to  właściwe i optymalne odświeżanie
       ekranu we wszystkich przypadkach. Większość dzisiejszych  terminali  ma
       "magiczne"  marginesy  (automatyczne  marginesy  plus używalna ostatnia
       kolumna). Jest to typ w stylu VT100 i jest doskonale przystosowany  dla
       screen.   Jeśli  wszystko co masz to "prawdziwy" automarginesowy termi-
       nal, screen będzie w stanie go wykorzystać,  jednak  odświeżenie  znaku
       wstawionego  na  ostatnią  pozycję ekranu może nie być możliwe do czasu
       przewinięcia ekranu, lub przesunięcia znaku do innej bezpiecznej  pozy-
       cji.   Opóźnienie   to  może  być  skrócone  przy  użyciu  terminala  z
       właściwością wstawiania znaków (insert-character).

OPCJE LINII KOMEND
       Screen ma następujące opcje linii komend:

       -a   włącz wszystkie właściwości  (z  pewnymi  wyjątkami)  w  termcapie
            każdego   okna,  nawet  jeśli  screen  musi  przerysowywać  części
            wyświetlacza aby zaimplementować daną funkcję.

       -A   Dostosuj rozmiary wszystkich okien do  rozmiaru  bieżącego  termi-
            nala.   Domyślnie, screen próbuje odtworzyć stare rozmiary swojego
            okna podczas podwieszania pod terminale zmiennej wielkości  (te  z
            "WS" w swoim opisie, np.  suncmd lub jakiś xterm).

       -c plik
            przesłoń  domyślny  plik  konfiguracyjny  "$HOME/.screenrc" plikem
            plik.

       -d|-D [pid.tty.host]
            nie uruchamia screen, lecz odłącza pracującą gdzie  indziej  sesję
            screen.   Ma  to  taki  sam efekt jak wpisanie "C-a d" z terminala
            sterującego screen'a.  -D jest odpowiednikiem klawisza  odłączenia
            zasilania   (power  detach).   Jeśli  żadna  sesja  nie  może  być
            odłączona, opcja ta jest ignorowana. W połączeniu  z  -r/-R  można
            osiągnąć ciekawsze efekty:

       -d -r   Podłącz  na  nowo  (reattach)  sesję,  a  jeśli  to  konieczne,
               najpierw ją odłącz.

       -d -R   Podłącz na nowo  sesję,  a  jeśli  to  konieczne,  najpierw  ją
               odłącz, lub nawet utwórz.

       -d -RR  Podłącz  na  nowo  sesję,  a  jeśli to konieczne, odłącz ją lub
               utwórz. Użyj pierwszej sesji jeśli dostępnych jest  więcej  niż
               jedna.

       -D -r   Podłącz  na nowo sesję, a jeśli to konieczne, najpierw odłącz i
               wyloguj się zdalnie.

       -D -R   Podłącz tu i teraz. Znaczy to: jeśli sesja działa,  to  podłącz
               na  nowo.  Jeśli  to  konieczne,  najpierw odłącz i zdalnie się
               wyloguj. Jeśli nie działała, utwórz ją i  poinformuj  użytkown-
               ika. Jest to ulubiony sposób autora.

       -D -RR  Podłącz tu i teraz. Cokolwiek to znaczy, po prostu to zrób.

            Uwaga:  Zawsze  jest  dobrym  pomysłem  sprawdzenie statusu twoich
            sesji z pomocą "screen -list".

       -e xy
            określa, że znak komendy to x, a znak  generujący  literalny  znak
            komendy  to y. Domyślnym ustawieniem jest "C-a" i `a', co może być
            przekazane jako "-e^Aa".  Podczas tworzenia sesji screen opcja  ta
            ustawia   domyślny  znak  komendy.  W  sesji  wieloużytkownikowej,
            wszyscy dodani użytkownicy rozpoczną z tym znakiem komendy. Jednak
            podczas  podłączenia  do  już  działającej sesji, opcja ta zmienia
            tylko znak komendy podłączającego się użytkownika.  Opcja ta  jest
            równoważna odpowiednio komendom "defescape" lub "escape".

       -f, -fn, i -fa
            włącza lub wyłącza albo wchodzi w "automatyczny tryb przełączania"
            kontroli przepływu. Może to być też zdefiniowane poprzez "defflow"
            w pliku .screenrc.

       -h num
            Ustawia bufor przewijania historii na num linii.

       -i   powoduje, że klawisz przerwania (zwykle C-c) przerywa wyświetlanie
            natychmiast gdy włączona jest kontrola przepływu.  Zobacz  komendę
            "defflow" z .screenrc dla szczegółów.  Używanie tej opcji nie jest
            zalecane.

       -l i -ln
            włącza/wyłącza tryb zgłoszeniowy (dla odświeżania  /var/run/utmp).
            Można   to   zdefiniować  też  poprzez  komendę  "deflogin"  pliku
            .screenrc.

       -ls i -list
            nie  uruchamia  sesji  screen,  lecz   drukuje   listę   łańcuchów
            pid.tty.host  określających  twoje  sesje screen.  Sesje oznaczone
            jako `detached' (odłączone) mogą być wznowione  z  pomocą  "screen
            -r".  Te,  zaznaczone jako `attached' (podłączone) działają i mają
            terminal sterujący. Jeśli sesja  działa  w  trybie  wieloużytkown-
            ikowym,   jest  zaznaczona  jako  `multi'.  Sesje  oznaczone  jako
            `unreachable' (nieosiągalne) żyją albo na innych hostach, albo  są
            `martwe'.   Sesja  nieosiągalna  jest  uważana za martwą jeśli jej
            nazwa  odpowiada  albo  nazwie  hosta  lokalnego,  albo   podanemu
            parametrowi.  Zobacz  flagę  -r  dla opisu konstruowania porównań.
            Sesje zaznaczone jako `dead' (martwe), powinny  być  sprawdzane  i
            usuwane.   Zapytaj  administratora  jeśli nie jesteś pewien. Sesje
            usuwa się opcją -wipe.

       -L   mówi screenowi że twój  automarginesowy  terminal  ma  zapisywalną
            ostatnią  pozycję  ekranu.   Możesz  to  ustawić  również  w swoim
            .screenrc, podając `LP' w komendzie "termcap".

       -m   powoduje, że screen ignoruje zmienną  środowiskową  $STY.  "screen
            -m" wymusza tworzenie nowej sesji, niezależnie od tego, czy screen
            jest wywołany z wewnątrz innej sesji screen czy nie. Flaga  ta  ma
            specjalne znaczenie w połączeniu z opcją `-d':

       -m -d   Uruchom  screen  w  trybie  "odłączonym". Tworzy to nową sesję,
               lecz nie podłącza do niej.   Jest  to  przydatne  dla  skryptów
               startowych systemu.

       -m -D   To  również  uruchamia  screen  w trybie "odłączonym", lecz nie
               rozwidla nowego procesu. Komenda kończy  działanie  gdy  kończy
               się sesja.

       -O   wybiera  bardziej  optymalny  tryb wyjściowy dla twojego terminala
            niż prawdziwy VT100 (tyczy się tylko  terminali  automarginesowych
            bez  `LP').  Może to być ustawione w twoim .screenrc przez podanie
            `OP' w komendzie "termcap".

       -q   Powstrzymuje drukowanie komunikatów  o  błędach.  W  połączeniu  z
            "-ls", kod wyjścia jest następujący: 9 wskazuje katalog bez sesji.
            10 wskazuje katalog z pracującymi, lecz niepodłączalnymi  sesjami.
            11  (lub  więcej) wskazuje na jedną (lub więcej) nadających się do
            użycia sesji.  W połączenie z "-r", kod wyjścia jest  następujący:
            10  oznacza,  że  nie  ma  sesji  do  wznowienia.  12 (lub więcej)
            oznacza, że istnieją 2 (lub  więcej)  sesje  do  wznowienia  i  że
            powinieneś  podać,  którą wybrać. W innych wypadkach "-q" nie daje
            efektu.

       -r [pid.tty.host]
       -r właścicielsesji/[pid.tty.host]
            wznawia odłączoną sesję screen.  Nie można podawać żadnych  innych
            opcji  (poza kombinacjami z -d/-D), choć może być wymagany opcjon-
            alny  przedrostek  [pid.]tty.host  (w  celu   rozróżnienia   wielu
            odłączonych   sesji   screen).    Druga  postać  jest  używana  do
            podłączenia do sesji screen innego użytkownika,  który  pracuje  w
            trybie  wieloużytkownikowym. Oznacza to, że screen powinien szukać
            sesji w katalogu innego użytkownika. Wymaga to setuid-root.

       -R   próbuje wznowić pierwszą odłączoną sesję screen,  którą  znajdzie.
            Po  sukcesie  wszystkie  inne  opcje  linii  komend są ignorowane.
            Jeśli żadna z odłączonych sesji  nie  istnieje,  uruchamiana  jest
            nowa sesja z użyciem podanych opcji, zupełnie jakby -R nie zostało
            podane.  Opcja  ta  jest  ustawiana  domyślnie  gdy  screen   jest
            uruchamiany jako powłoka zgłoszeniowa.

       -s   ustawia domyślną powłokę na podany program. Normalnie używana jest
            wartość zmiennej środowiskowej $SHELL (lub "/bin/sh" jeśli jej nie
            zdefiniowano).   Może  to  być  też  zdefiniowane  poprzez komendę
            "shell" pliku .screenrc.

       -S nazwasesji
            Podczas tworzenia nowej sesji, opcja ta może być użyta do  podania
            znaczącej  nazwy  sesji.  Nazwa  ta  identyfikuje  sesję dla akcji
            "screen  -list"  i  "screen  -r".  Podmienia  domyślny  przyrostek
            [tty.host].

       -t nazwa
            ustawia  tytuł  (a.k.a.)  dla domyślnej powłoki, lub podanego pro-
            gramu.  Zobacz też komendę "shelltitle" pliku .screenrc.

       -v   Wydrukuj numer wersji.

       -wipe [dopasowanie]
            robi to samo co "screen -ls", lecz usuwa sesje  zamiast  zaznaczać
            je  jako  martwe  ('dead').   Nieosiągalna  sesja  jest uważana za
            martwą, jeśli jej nazwa  odpowiada  nazwie  hosta  lokalnego,  lub
            jakiegoś jawnie podanego parametru. Zobacz opis flagi -r dla opisu
            konstruowania dopasowań.

       -x   Podłącz do nieodłączonej  sesji  screen.   (Tryb  wielowyświetlac-
            zowy).

DOMYŚLNE WIĄZANIA KLAWISZY
       Jak  wspomniano,  każda  komenda  screen  składa się z "C-a", za którym
       następuje określony znak.  Dla  wygody,  wszystkie  komendy,  które  są
       powiązane  z  małymi  literami,  powiązane  są też z ich odpowiednikami
       złożonymi z Ctrl (z wyjątkiem "C-a a"; zobacz niżej); tak więc "C-a  c"
       zarówno  jak  "C-a  C-c"  może  być  używany do utworzenia okna. Zobacz
       sekcję "DOSTOSOWYWANIE" dla opisu komendy.

       Następująca tablica pokazuje domyślne wiązania klawiszy:

       C-a '
       C-a "       (select)      Zapytaj o nazwę okna, do którego  chcesz  się
                                 przełączyć, lub o jego numer.

       C-a 0       (select 0)
        ...           ...
       C-a 9       (select 9)
       C-a -       (select -)    Przełącz  na  okno  numer  0 - 9 lub na puste
                                 okno.

       C-a tab     (focus)       Przełącz  ogniskowanie  wejścia  na  następny
                                 region.

       C-a C-a     (other)       Włącz  poprzednio  wyświetlane okno.  Zauważ,
                                 że to połączenie jest równoważne  dwukrotnemu
                                 wpisaniu  znaku  komendy  (chyba  że  jest to
                                 przesłonięte).  Na  przykład,  jeśli  używasz
                                 opcji "-e]x", ta komenda stanie się "]]".

       C-a a       (meta)        Wyślij  znak  komendy  (C-a)  do okna. Zobacz
                                 komendę escape.

       C-a A       (title)       Zezwól  użytkownikowi   ustawić   nazwę   dla
                                 bieżącego okna.

       C-a b
       C-a C-b     (break)       Wyślij do okna przerwanie (break).

       C-a B       (pow_break)   Otwórz  na nowo linię terminala i wyślij prz-
                                 erwanie (break).

       C-a c
       C-a C-c     (screen)      Utwórz nowe okno z powłoka i przełącz się  na
                                 nie.

       C-a C       (clear)       Wyczyść ekran.

       C-a d
       C-a C-d     (detach)      Odłącz screen od tego terminala.

       C-a D D     (pow_detach)  Odłącz i się wyloguj.

       C-a f
       C-a C-f     (flow)        Włącz,   wyłącz,   lub   ustaw   automatyczny
                                 przepływ.

       C-a F       (fit)         Zmień rozmiar okna na obecny rozmiar regionu.

       C-a C-g     (vbell)       Włącza tryb wizualnego dzwonka screen'a.

       C-a h       (hardcopy)    Zapisz  twardą  kopię bieżącego okna do pliku
                                 "hardcopy.n".

       C-a H       (log)         Rozpoczyna/kończy raportowanie bieżącego okna
                                 do pliku "screenlog.n".

       C-a i
       C-a C-i     (info)        Pokaż informację o tym oknie.

       C-a k
       C-a C-k     (kill)        Zniszcz bieżące okno.

       C-a l
       C-a C-l     (redisplay)   Całkowicie odśwież bieżące okno.

       C-a L       (login)       Włącz  slot  zgłoszeniowy tego okna. Dostępne
                                 tylko jeśli  screen  jest  skonfigurowany  do
                                 odświeżania bazy utmp.

       C-a m
       C-a C-m     (lastmsg)     Powtórz  ostatnią  wiadomość,  wyświetloną  w
                                 linii komunikatów.

       C-a M       (monitor)     Włącza monitorowanie bieżącego okna.

       C-a space
       C-a n
       C-a C-n     (next)        Przełącz na następne okno.

       C-a N       (number)      Pokaż numer (i tytuł) bieżącego okna.

       C-a backspace
       C-a h
       C-a p
       C-a C-p     (prev)        Przełącz na poprzednie okno (odwrotne do  C-a
                                 n).

       C-a q
       C-a C-q     (xon)         Wyślij control-q do bieżącego okna.

       C-a Q       (only)        Skasuj wszystkie regiony poza bieżącym.

       C-a r
       C-a C-r     (wrap)        Włącz  ustawienie zawijania linii (line-wrap)
                                 bieżącego okna (włącz automatyczne  marginesy
                                 okna).

       C-a s
       C-a C-s     (xoff)        Wyślij do bieżącego okna control-s.

       C-a S       (split)       Podziel bieżący region na dwa nowe.

       C-a t
       C-a C-t     (time)        Pokaż informację systemową.

       C-a v       (version)     Wyświetl wersję i datę kompilacji.

       C-a C-v     (digraph)     Wstaw dwuznak.

       C-a w
       C-a C-w     (windows)     Pokaż listę okien.

       C-a W       (width)       Włącz 80/132 kolumny.

       C-a x
       C-a C-x     (lockscreen)  Zablokuj (lock) ten terminal.

       C-a X       (remove)      Zabij bieżący region.

       C-a z
       C-a C-z     (suspend)     Zwieś  screen.   Twój  system musi obsługiwać
                                 kontrolę zadań w stylu BSD.

       C-a Z       (reset)       Zresetuj terminal wirtualny na jego  wartości
                                 "power-on".

       C-a .       (dumptermcap) Zapisz plik ".termcap".

       C-a ?       (help)        Pokaż wiązania klawiszowe.

       C-a C-\     (quit)        Zabij wszystkie okna i zakończ screen.

       C-a :       (colon)       Wejdź do trybu linii komend.

       C-a [
       C-a C-[
       C-a esc     (copy)        Wejdź w tryb kopiowania/przewijania.

       C-a ]       (paste .)     Zapisz  zawartość bufora wklejania na kolejkę
                                 standardowego wejścia bieżącego okna.

       C-a {
       C-a }       (history)     Kopiuj i wklej poprzednią linię (komend).

       C-a >       (writebuf)    Zapisz bufor wklejania do pliku.

       C-a <       (readbuf)     Wczytuje plik wymiany screena do bufora wkle-
                                 jania.

       C-a =       (removebuf)   Usuwa plik, używany przez C-a < i C-a >.

       C-a ,       (license)     Pokazuje, skąd screen pochodzi, dokąd poszedł
                                 i dlaczego możesz go używać.

       C-a _       (silence)     Rozpoczyna/kończy   monitorowanie   bieżącego
                                 okna na nieaktywność.

       C-a *       (displays)    Pokaż listing wszystkich obecnie podłączonych
                                 wyświetlaczy.

DOSTOSOWYWANIE
       "Katalog gniazd" (socket directory) domyślnie jest w $HOME/.screen  lub
       zwyczajnie  w  /tmp/screens.  Jeśli screen jest zainstalowany z setuid-
       root, to administrator  powinien  skompilować  go  z  odpowiednim  (nie
       zamontowanym  przez  NFS)  katalogiem  gniazd.  Jeśli screen nie działa
       jako setuid-root, użytkownik może podać dowolny katalog o  prawach  700
       poprzez zmienną środowiskową $SCREENDIR.

       W  momencie,  gdy screen jest uruchamiany, wykonuje on komendy inicjal-
       izacyjne z plików "/etc/screenrc" i  ".screenrc"  z  katalogu  domowego
       użytkownika.   Są  to  "domyślne  wartości  programisty",  które  można
       przesłonić w następujące  sposoby:  dla  znalezienia  globalnego  pliku
       screenrc,  screen  poszukuje  zmiennej  środowiskowej  $SYSSCREENRC (ta
       właściwość przesłaniania może być wyłączona podczas  kompilacji).  Plik
       screenrc  konkretnego  użytkownika  jest szukany w $SCREENRC, a potem w
       $HOME/.screenrc.  Opcja -c linii komend ma jeszcze większy priorytet.

       Komendy w tych plikach są używane do ustawiania opcji, wiązania funkcji
       do klawiszy i do automatycznego zestawiania jednego lub więcej okien na
       starcie twojej sesji screen.  Komendy są  wymieniane  jedna  na  linie;
       puste linie są ignorowane.  Argumenty komend są rozdzielane tabulacjami
       lub spacjami i mogą  być  otaczane  pojedynczymi  lub  podwójnymi  cud-
       zysłowami.   Znak  `#'  zmienia resztę linii w komentarz, poza sytuacją
       gdy jest  cytowany.   Niezrozumiałe  linie  są  ignorowane  z  wydaniem
       ostrzeżenia.   Komendy   mogą   zawierać   odniesienia   do   zmiennych
       środowiskowych.  Składnia  jest  podobna  do  powłokowej   "$VAR"   lub
       "${VAR}". Zauważ, że wprowadza to niekompatybilność z poprzednimi wers-
       jami screen, jako że teraz znak '$' musi być chroniony przez '\'  jeśli
       nie  chcemy  dokonać podstawienia zmiennej. Łańcuch w pojedynczych cud-
       zysłowach jest również chroniony od podstawienia zmiennych.

       Jako przykłady z dystrybucją screena są przekazywane dwa pliki konfigu-
       racyjne: "etc/screenrc" i "etc/etcscreenrc".  Zawierają one wiele przy-
       datnych przykładów różnych komend.

       Dostosowywanie można również wykonywać  'on-line'.  Aby  wejść  w  tryb
       komend, wciśnij `C-a :'. Zauważ, że komendy rozpoczynające się od "def"
       zmieniają wartości domyślne,  podczas  gdy  inne  zmieniają  ustawienia
       bieżące.

       Dostępne są następujące komendy:

       acladd nazwyużytkowników [crypted-pw]
       addacl nazwyużytkowników

       Umożliw    użytkownikom    pełny    dostęp   do   tej   sesji   screen.
       Nazwyużytkowników  mogą  być  jednym  użytkownikiem,  lub   rozdzieloną
       przecinkami listą użytkowników. Opcja ta umożliwia podłączenie do sesji
       screen i wykonuje równoważnik  `aclchg  nazwyużytkowników  +rwx  "#?"'.
       Aby  dodać  użytkownika  o  ograniczonym  dostępie, użyj niżej opisanej
       komendy `aclchg'. Jeśli  podany  jest  opcjonalny  drugi  parametr,  to
       powinno  to  być  zakodowane  (crypted) hasło dla podanego użytkownika.
       `Addacl'  jest   synonimem   `acladd'.   Przydatne   tylko   w   trybie
       wieloużytkownikowym.

       aclchg nazwyużytkowników bityuprawnień lista
       chacl nazwyużytkowników bityuprawnień lista

       Zmień  uprawnienia  rozdzielonej  przecinkami  listy użytkowników. Bity
       uprawnień są reprezentowane jako `r', `w' i `x'.  Poprzedzenie  symbolu
       `+'   zapewnia  uprawnienie,  `-'  odbiera  je.  Trzeci  parametr  jest
       rozdzieloną przecinkami listą komend i/lub okien (podawanych albo przez
       numer,  albo przez tytuł). Specjalna lista `#' odnosi się do wszystkich
       okien, `?' do wszystkich komend. Jeśli nazwyużytkowników składają się z
       pojedynczej `*', akcja będzie dotyczyć wszystkich znanych użytkowników.
       Komenda może być przez użytkownika wykonywana gdy ma dla niej bit  `x'.
       Użytkownik  może  do okna wprowadzać dane wejściowe jeśli ma bit `w', i
       żaden inny użytkownik nie blokuje tego okna do  zapisu.  Inne  bity  są
       obecnie  ignorowane.   Aby  wycofać  blokadę  zapisu  z okna 2: `aclchg
       nazwaużytkownika -w+w 2'.  Aby zezwolić na dostęp tylko dla odczytu  do
       sesji:  `aclchg  nazwaużytkownika  -w "#"'.  Gdy tylko użytkownik staje
       się znany dla programu screen  ,  może  on  dołączać  się  do  sesji  i
       (domyślnie)   ma  pełne  uprawnienia  do  wszystkich  komend  i  okien.
       Uprawnienia wywoływania dla komend acl, `at' i innych  również  powinny
       być  usuwane;  w  przeciwnym  wypadku  użytkownik  może  odzyskać prawa
       zapisu.  Uprawnień specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać tą
       komendą  (zobacz  komendę  "su").   `Chacl'  jest  synonimem  `aclchg'.
       Działa jedynie w trybie wieloużytkownikowym.

       acldel nazwaużytkownika

       Usuń użytkownika z listy kontrolnej screena.   Jeśli  jest  on  obecnie
       podłączony,  wszystkie  wyświetlacze użytkownika są odłączane od sesji.
       Nie może się znów podłączyć. Działa  jedynie  w  trybie  wieloużytkown-
       ikowym.

       aclgrp nazwaużytkownika [nazwagrupy]

       Tworzy  grupy  użytkowników,  które dzielą wspólne prawa dostępu. Nazwa
       grupy  jest  nazwą  użytkownika  lidera  grupy.  Znaczy  to,  że  jeśli
       użytkownik  nie  przejdzie  kontroli dostępu, robiona jest kontrola dla
       lidera grupy.  Użytkownika można usunąć ze  wszystkich  grup,  używając
       specjalnej  wartości "none" jako nazwygrupy.  Jeśli drugi parametr jest
       pominięty,  wyświetlane  są  wszystkie   grupy,   do   których   należy
       użytkownik.

       aclumask   [[użytkownicy]+bity   |[użytkownicy]-bity   ....   ]   umask
       [[użytkownicy]+bity |[użytkownicy]-bity .... ]

       Określa to dostęp, jaki będą mieli inni użytkownicy do okien tworzonych
       przez  wołającego  komendę.   Użytkownicy mogą nie być podani, może być
       jeden, lub rozdzielona przecinkami lista nazw użytkowników.  Jeśli  nie
       podano  użytkowników,  zakładana  jest lista wszystkich znanych obecnie
       użytkowników.  Bity  są  dowolną  kombinacją  bitów  kontroli  dostępu,
       zdefiniowanych  komendą  "aclchg". Specjalna nazwa użytkownika "?" pre-
       definiuje dostęp do dowolnego okna, jaki na  starcie  dostaną  nieznani
       obecnie  użytkownicy.   Specjalna  nazwa  użytkownika "??" predefiniuje
       dostęp do komend, jaki na starcie dostaną nieznani obecnie użytkownicy.
       Praw  specjalnego użytkownika nobody nie można zmieniać (zobacz komendę
       "su").  `Umask' jest synonimem `aclumask'.

       activity wiadomość

       Gdy w monitorowanym oknie z tła  pojawi  się  jakaś  aktywność,  screen
       wyświetla  informację  w  linii  komunikatów.   Powiadomienie  może być
       przedefiniowywane  komendą  "activity".   Znaki  `%'  w  wiadomości  są
       zamieniane  na  numer  okna,  w  którym  zaistniała aktywność, a `~' na
       definicję dzwonka w twoim termcapie.  Domyślną wiadomością jest

                   'Activity in window %'

       Zauważ, że  domyślnie  monitorowanie  jest  wyłączone,  lecz  można  to
       zmienić komendą "monitor" (C-a M).

       allpartial on|off

       Jeśli  jest  to włączone, po zmianie okna odświeżana jest tylko bieżąca
       linia kursora. Ma to wpływ na wszystkie okna i jest przydatne na powol-
       nych terminalach. Poprzednie ustawienie pełnego/częściowego odświeżania
       dla okna można przywrócić poprzez  "allpartial  off".   Jest  to  flaga
       globalna,  która  natychmiast  zaczyna  działać  we  wszystkich oknach,
       przesłaniając ustawienia "partial". Nie zmienia  domyślnego  zachowania
       odświeżania nowo tworzonych okien.

       at [identyfikator][#|*|%] komenda [arg ... ]

       Wywołaj  komendę na innych wyświetlaczach lub oknach tak, jakby zostały
       one tam wprowadzone. "At" zmienia kontekst (`bieżące okno' lub `bieżący
       wyświetlacz') komendy. Jeśli pierwszy parametr opisuje nieunikalny kon-
       tekst, komenda zostanie wykonania wiele razy. Jeśli  pierwszy  parametr
       jest  w postaci `identyfikator*', to identyfikator jest dopasowywany do
       nazw użytkowników. Komenda jest wykonywana raz na  każdym  wyświetlaczu
       wybranego  użytkownika(ków).   Jeśli  pierwszy  parametr  jest  postaci
       `identyfikator%', to identyfikator jest dopasowywany  do  wyświetlaczy.
       Wyświetlacze  są nazywane według tty, do których są podłączone. Prefiks
       `/dev/' lub `/dev/tty' można pominąć.  Jeśli identyfikator zawiera `#',
       lub  nie  ma  nic  doklejonego,  jest  dopasowywany  do numerów okien i
       tytułów.  Pominięcie  identyfikatora  na  początku  `#',  `*'  lub  `%'
       wybiera  wszystkich użytkowników, wszystkie wyświetlacze, lub wszystkie
       okna. Dzieje się tak dlatego, że dokonywane  jest  dopasowanie  prefik-
       sowe.  Zauważ, że na dotkniętych wyświetlaczach pojawi się krótki komu-
       nikat, określający co się stało. Prawa  są  sprawdzane  dla  inicjatora
       komendy  "at", a nie dla właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.  Zauważ,
       że znak '#' gdy poprzedza go biała spacja działa jak komentarz.   Można
       go  wycytować, poprzedzając znakiem `\'.  Prawa są sprawdzane dla inic-
       jatora komendy "at", a nie dla właścicieli dotkniętych wyświetlaczy.
       Zastrzeżenie: Podczas  dopasowywania  okien,  komenda  jest  wykonywana
       przynajmniej raz na okno. Komendy, które zmieniają wewnętrzną aranżację
       okien (jak "other")  mogą  być  wywołane  ponownie.  Uważaj  więc  przy
       wywoływaniu  komend w rodzaju "login"!.  Niektóre komendy (np. "stuff",
       "process" lub "paste") wymagają by z  docelowymi  oknami  był  związany
       wyświetlacz.  Komendy  te mogą nie działać właściwie dla "at" krążącego
       po oknach.

       autodetach on|off

       Ustawia  czy  screen  ma  się  automatycznie  odłączać  po  odwieszeniu
       (hangup),  co  zachowuje  wszystkie  twoje pracujące programy aż do ich
       wznowienia komendą screen -r.  Gdy właściwość  jest  wyłączona,  sygnał
       odwieszenia  (wysyłany  przy  wylogowywaniu się--przyp. tłum.) zakończy
       screen i wszystkie  procesy,  które  on  zawiera.  Autoodłączanie  jest
       domyślnie włączone.

       autofixterm on|off

       Ustawia czy screen będzie dodawał brakujące właściwości do wpisów term-
       cap/info. Jest to domyślnie włączone.

       autonuke on|off

       Ustawia czy sekwencja czyszczenia ekranu powinna niszczyć całe wyjście,
       które jeszcze nie zostało wypisane na terminal. Zobacz też "obuflimit".

       bell_msg [wiadomość]

       Gdy w oknie z tła wysłany jest znak dzwonka,  screen  wyświetla  infor-
       mację  w  linii  komunikatów.  Informacja może być dzięki tej komendzie
       redefiniowana. Znaki `%' wiadomości są zamieniane  numerem  dzwoniącego
       okna,  `~'  jest  zamieniana  na  definicję  dzwonka w twoim termcapie.
       Domyślną wiadomością jest

                   'Bell in window %'

       W celu powstrzymania drukowania linii informacyjnej,  można  nadać  jej
       wartość pustą (bell_msg "").  Bez parametrów, pokazywana jest wiadomość
       obecna.

       bind klawisz [komenda [arg]]

       Wiąże komendę do klawisza.  Domyślnie, większość komend  udostępnianych
       przez  screen jest przywiązana do jednego lub większej ilości klawiszy,
       wg opisu sekcji "DOMYŚLNE WIĄZANIA  KLAWISZY",  np.  komenda  tworzenia
       nowego  okna  jest dowiązana do "C-c" i "c".  W celu przedefiniowania i
       definiowania nowych wiązań używana jest komenda "bind".  Argument klaw-
       isz  jest albo pojedynczym znakiem, albo dwuznakową sekwencją w postaci
       "^x" (oznaczającą "C-x"),  albo  lewym  ukośnikiem  z  liczbą  ósemkową
       (oznaczającą  kod  ASCII  znaku),  albo  lewym  ukośnikiem z dołączonym
       znakiem, jak "\^" czy "\\".  Argument jeśli  chcesz  może  być  również
       cytowany.  Jeśli nie ma podanego dalszego argumentu, wszystkie poprzed-
       nio zestawione wiązania dla tego klawisza są usuwane. Komenda może  być
       dowolną komendą wymienioną w tej sekcji.

       Przykłady:

                   bind ' ' windows
                   bind ^k
                   bind k
                   bind K kill
                   bind ^f screen telnet foobar
                   bind \033 screen -ln -t root -h 1000 9 su

       przywiąże  spację do komendy, która wyświetla listę okien (więc komenda
       normalnie wywoływana przez "C-a C-w" będzie również dostępna jako  "C-a
       spacja"). Następne trzy linie usuwają domyślne wiązanie zabijania z "C-
       a C-l" i "C-a l".  Następnie do komendy zabijania wiązane jest "C-a K".
       Następnie  klawisz  "C-f"  jest  wiązany  z  komendą  tworzenia  okna z
       połączeniem telnetowym do foobar, a klawisz "escape"  jest  wiązany  do
       komendy, która tworzy niezgłoszeniowe okno z a.k.a. "root" w slocie #9,
       z powłoką superużytkownika i buforem przewijania na 1000 linii.

       bindkey [-d] [-m] [-a] [[-k|-t] łańcuch [kmd arg]]

       Komenda ta zarządza wejściowymi  tablicami  translacji  screena.  Każdy
       wpis  w  jednej  z tablic mówi mu jak reagować gdy pojawi się określona
       sekwencja znaków. Istnieją trzy tablice: jedna, która powinna  zawierać
       akcje zaprogramowane przez użytkownika, druga dla domyślnych akcji emu-
       lacji terminala i trzecia dla trybu kopiowania  screena  do  zajmowania
       się poruszaniem kursora. Zobacz sekcję "TRANSLACJA WEJŚCIOWA" dla listy
       domyślnych wiązań klawiszowych.
       Jeśli podana jest opcja -d, bindkey  modyfikuje  domyślną  tablicę,  -m
       zmienia  tablicę  trybu  kopiowania,  a bez żadnej opcji wybierana jest
       tablica użytkownika.  Argument łańcuch jest sekwencją znaków, do której
       przywiązana  jest  akcja.  Może to być albo skończony napis, albo nazwa
       właściwości klawiaturowej z termcap (wybierana opcją -k).
       Niektóre klawisze  terminala  VT100  mogą  wysyłać  inne  łańcuchy  gdy
       włączony  jest  tryb aplikacji (np. ruchy kursora). Takie klawisze mają
       dwa wpisy w tablicy translacji. Możesz  wybrać  wpisy  trybu  aplikacji
       podając opcję -a.
       Opcja -t mówi screenowi by nie dokonywał międzyznakowego pomiaru czasu.
       Nie można go wyłączyć jeśli używana jest właściwość termcap.
       Kmd może być dowolną z komend screena o określonej liczbie  argumentów.
       Jeśli kmd jest pominięta, wiązanie klawiszowe jest usuwane z tablicy.
       Oto kilka przykładów wiązań klawiaturowych:

               bindkey -d
       Pokaż  wszystkie  domyślne wiązania klawiaturowe. Wpisy trybu aplikacji
       są zaznaczone [A].

               bindkey -k k1 select 1
       Upewnij się, że klawisz "F1" przełącza na okno numer 1.

               bindkey -t foo stuff barfoo
       Uczyń  z  "foo"  skrót  dla  słowa  "barfoo".  Czas  oczekiwania   jest
       wyłączony, więc użytkownicy mogą się guzdrać z wklepywaniem.

               bindkey "\024" mapdefault
       To  wiązanie  klawiszowe powoduje, że "^T" staje się znakiem specjalnym
       wiązań klawiaturowych. Jeśli dokonałeś powyższego wiązania "stuff  bar-
       foo",  możesz  wprowadzić  słowo "foo" naciskając "^Tfoo". Jeśli chcesz
       wprowadzić "^T", musisz nacisnąć go dwukrotnie.

               bindkey -k F1 command
       Uczyń F11 (nie F1!) alternatywnym znakiem specjalnym screena (poza ^A).

       break [czas]

       Wysyłaj  do  tego  okna  przez czas*0.25 sekund sygnał przerwania.  Dla
       systemów nieposixowych, interwał czasowy może być zaokrąglany w górę do
       pełnych  sekund.  Jest  to  przydatne  jeśli  do  okna  jest podłączone
       urządzenie znakowe  (a  nie  proces  powłokowy)  (Zobacz  też  rozdział
       "RODZAJE  OKIEN").   Maksymalny  czas  trwania  sygnału przerwania jest
       ograniczony do 15 sekund.

       breaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz jedną z dostępnych metod  generowania  sygnału  przerwania  dla
       urządzeń  terminalowych.  Komenda  ta powinna dotykać jedynie bieżącego
       okna. Wciąż jednak zachowuje  się  identycznie  do  "defbreaktype".   W
       przyszłości  będzie  to  zmienione.  Wołanie "breaktype" bez parametrów
       wyświetla metody przerywania dostępne dla bieżącego okna.

       bufferfile [exchange-file]

       Zmień nazwę pliku używaną do odczytywania i zapisywania buforu  wkleja-
       nia.   Jeśli  pominięty  jest opcjonalny argument plikowy, reaktywowane
       jest   domyślne   ustawienie   ("/tmp/screen-exchange").    Następujący
       przykład przekopiuje plik z hasłami systemowymi na okno screen:

                   C-a : bufferfile /etc/passwd
                   C-a < C-a ]
                   C-a : bufferfile

       c1 [on|off]

       Zmień  przetwarzanie kodu c1. "C1 on" mówi screenowi by traktował znaki
       wejściowe z przedziału 128..159 jako funkcje sterujące. Takie  8-bitowe
       kody  są  normalnie  takie  same  jak ESC z dołączonym kodem 7-bitowym.
       Domyślne ustawienie przetwarza kody c1 i  może  być  zmienione  komendą
       "defc1".  Użytkownicy z fontami, które mają użyteczne znaki w pozycjach
       c1 mogą to wyłączyć.

       caption always|splitonly [łańcuch]
       caption string [łańcuch]

       Komenda ta kontroluje wyświetlanie tytułów okien. Normalnie tytuł  jest
       używany  tylko jeśli na wyświetlaczu pokazywanych jest więcej niż jedno
       okno (tryb podzielonego ekranu--splitonly). Jeśli typ jest ustawiony na
       always  screen  pokazuje tytuł nawet jeśli wyświetlane jest tylko jedno
       okno.  Wartością domyślną jest splitonly.

       Druga postać zmienia tekst używany na tytuł. Możesz  używać  wszystkich
       znaków specjalnych z rozdziału "ZNAKI SPECJALNE TEKSTOWE". Screen używa
       wartości domyślnej, `%3n %t'.

       Możesz łączyć obie formy, dając łańcuch jako argument dodatkowy.

       charset zestaw

       Zmień desygnację obecnego slotu  zestawu  znaków  i  mapowania  zestawu
       znaków.   Pierwsze  cztery znaki zestawu są traktowane jako desygnatory
       zestawu znaków, podczas gdy piąty i szósty znak, będące w zakresie  '0'
       do  '3',  ustawiają  mapowanie  zestawu znaków GL/GR. Na każdej pozycji
       można  użyć  znaku  '.',  co  oznacza,  że  odpowiadający   mu   zestaw
       znaków/mapowanie  nie  powinno być zmieniane.  (zestaw jest wewnętrznie
       dopełniany do sześciu znaków przez doklejenie  znaków  '.').  Domyślnym
       zestawem  znaków  dla nowych okien jest "BBBB02", chyba że aktywna jest
       komenda "kanji".
       Bieżące ustawienia można obejrzeć komendą "info".

       chdir [katalog]

       Zmień katalog bieżący screena na podany katalog lub, jeśli wywołane bez
       argumentów,  na  twój  katalog domowy (zawartość zmiennej środowiskowej
       $HOME).   Wszystkie  okna,  tworzone  komendą   "screen"   z   wewnątrz
       ".screenrc"  lub poprzez "C-a : screen ..." czy "C-a c" będą go używały
       jako katalogu domyślnego.  Bez używania  chdir,  katalogiem  tym  byłby
       katalog,  z  którego  wywołano  screen.  Pliki twardych kopii (hardcopy
       files) i pliki raportowe zawsze są zapisywane  do  domyślnego  katalogu
       okna, a nie do katalogu bieżącego procesu, pracującego w oknie.  Możesz
       używać  tej  komendy  w  swoim  .screenrc  wielokrotnie.  Umożliwia  to
       uruchamianie  różnych  okien  w  różnych  katalogach. Jednakże ostatnie
       chdir będzie dotyczyć wszystkich okien tworzonych interaktywnie.

       clear

       Czyści bieżące okno i zapisuje jego obraz w buforze przewijania.

       colon [prefiks]

       Umożliwia wpisywanie  linii  poleceniowych  ".screenrc".  Przydatne  do
       podręcznej  modyfikacji  wiązań  klawiszowych,  specyficznego tworzenia
       okien i zmieniania ustawień. Zauważ, że słowo kluczowe  "set"  już  nie
       istnieje!  Zazwyczaj komendy tyczą się bieżącego okna, a nie domyślnych
       ustawień dla przyszłych okien. Wartości domyślne zmienia się komendami,
       rozpoczynającymi się od 'def...'.

       command

       Komenda  ta  ma  taki  sam skutek, jak wpisanie znaku specjalnego (^A).
       Jest chyba przydatna jedynie  dla  wiązań  klawiaturowych.  Zobacz  też
       "bindkey".

       compacthist [on|off]

       Mówi  to  screenowi  czy  powstrzymywać  doczepione puste linie podczas
       przewijania tekstu w górę w buforze historii.

       console [on|off]

       Zbiera lub "od-zbiera"  (ungrabs)  wyjście  konsoli  do  okna.   Uwaga:
       Jedynie  właściciel /dev/console może zbierać wyjście konsoli.  Komenda
       ta jest dostępna jeśli maszyna obsługuje ioctl TIOCCONS.

       copy

       Wejdź w tryb kopiowania/przewijania wstecz. Umożliwia to  kopiowanie  z
       bieżącego  okna  (i jego historii) tekstu do buforu wklejania. W trybie
       tym dostępny jest vi-podobny pełnoekranowy edytor:
       Poruszanie się:
         h, j, k, l przesuń linię kursora o linię lub kolumnę o kolumnę.
         0, ^ i $ przesuń do krańcowo lewej kolumny, do pierwszego lub  ostat-
           niego różnego od białej spacji znaku linii.
         H,  M  i L przesuń kursor do krańcowo lewej kolumny na górze, środku,
           lub dole okna.
         + i - przesuwa o jedną linię w górę i w dół.
         G przesuwa do podanej linii absolutnej (domyślnie: koniec bufora).
         | przesuwa do podanej kolumny absolutnej.
         w, b, e przesuwaj kursor słowo po słowie.
         C-u i C-d przewijaj wyświetlacz w górę i w dół o podaną ilość  linii,
           zachowując pozycję kursora. (Domyślnie: połowa ekranu).
         C-b i C-f przewijaj wyświetlacz w górę/dół o pełny ekran.
         g przesuwa na początek bufora.
         % skacze do podanego procentu bufora.

       Uwaga:
           Komendą  .screenrc można dostosować klawisze do stylu emacsa.  (Np.
           markkeys "h=^B:l=^F:$=^E") Nie ma  prostej  metody  na  pełną  mapę
           klawiszy w stylu emacsa, gdyż wymaga to wieloznakowych kodów.

       Zaznaczanie:
           Zakres  kopiowania jest ustalany przez ustawienie dwóch znaczników.
           Tekst między nimi zostaje podświetlany. Naciśnij
         spację do ustawienia pierwszego lub drugiego znacznika.
         Y i y są używane do zaznaczania całej linii  lub  do  zaznaczania  od
           początku linii.
         W zaznacza dokładnie jedno słowo.
       Licznik powtórzeń:
           Każdą   z   tych  komend  można  poprzedzić  licznikiem  powtórzeń,
           naciskając cyfry
         0..9, które są następnie uważane za liczniki powtórzeń.
           Przykład: "C-a C-[ H 10 j 5 Y" skopiuje linie 11 do  15  do  bufora
           wklejania.
       Szukanie:
         / Vi-podobne szukanie naprzód.
         ? Vi-podobne szukanie wstecz.
         C-a s Emacsopodobne inkrementalne szukanie naprzód.
         C-r Emacsopodobne odwrócone i-szukanie.
       Specjalności:
           Istnieje  kilka  klawiszy,  zachowujących się inaczej niż w vi.  Vi
           nie umożliwia zaznaczania prostokątnych bloków tekstu, lecz  screen
           to umożliwia.  naciśnij
         c  lub  C  aby  ustawić  lewy  lub  prawy  margines. Jeśli nie podano
           licznika powtórzeń, obydwa odnoszą się do bieżącej pozycji kursora.
           Przykład: Wypróbuj to na zapełnionym tekstem ekranie: "C-a [ M 20 l
           SPACE c 10 l 5 j C SPACE".

           Przechodzi to na środkową linię ekranu, przesuwa się  20  kolumn  w
           lewo,  zaznacza  początek  bufora  wklejania, ustawia lewą kolumnę,
           przesuwa 5 kolumn w dół (w prawo?--przyp.  tłum.),  zaznacza  prawą
           kolumnę,  a  następnie  zaznacza  koniec bufora wklejania. Wypróbuj
           teraz:
           "C-a [ M 20 l SPACE 10 l 5 j SPACE"

           i zwróć uwagę na różnicę w ilości skopiowanego tekstu.
         J łączy linie. Przełącza się  między  4  trybami:  linie  rozdzielane
           znakiem  nowej  linii  (012), linie sklejone bez szwów (lines glued
           seamless),  linie  rozdzielone  pojedynczą  białą   spacją,   linie
           rozdzielone  przecinkami.   Zauważ, że możesz poprzedzać znak nowej
           linii znakiem CR, używając "crlf on".
         v jest dla wszystkich użytkowników vi z ":set numbers" - włącza  lewy
           margines między kolumną 9 a 1. Naciśnij
         a  przed ostatnim klawiszem spacji aby włączyć tryb doklejania. W ten
           sposób bufor wklejania nie będzie  nadpisywany,  lecz  zostanie  do
           niego dopisana nowa treść.
         A włącza tryb doklejania i ustawia (drugi) znacznik.
         >  ustawia  (drugi) znacznik i zapisuje zawartość bufora wklejania do
           pliku wymiany screena (domyślnie /tmp/screen-exchange) po zakończe-
           niu trybu kopiowania.
           Przykład  ten  demonstruje  jak  wrzucić  do  tego pliku cały bufor
           przewijania: "C-A [ g SPACE G $ >".
         C-g podaje informację o bieżącej linii i kolumnie.
         x wymienia pierwszy znacznik i pozycję kursora. Możesz używać tego do
           dostrajania już ustawionego znacznika.
         @ nie robi nic. Nawet nie kończy trybu kopiowania.
         Wszystkie nie opisane tutaj klawisze kończą tryb kopiowania.

       copy_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj zamiast tego "readreg".

       crlf [on|off]

       Ma  to  wpływ na kopiowanie regionów tekstu komendą `C-a ['. Jeśli jest
       włączone, linie będą rozdzielane sekwencją znaków `CR' - `LF'. W  prze-
       ciwnym  wypadku  (domyślnie) używane będzie tylko `LF'. Bez parametrów,
       stan jest włączany.

       debug on|off

       Włącza lub wyłącza debuggowanie czasu działania.

       defc1 on|off

       To samo co komenda c1 lecz domyślne ustawienie dla  nowych  okien  jest
       zmieniane. Początkowym ustawieniem jest `on'.

       defautonuke on|off

       To  samo  co autonuke, lecz domyślne ustawienie dla nowych wyświetlaczy
       jest zmieniane. Początkowe ustawienie to `off'. Zauważ, że jeśli chcesz
       być zależnym od typu terminala, możesz użyć specjalnej właściwości `AN'
       terminala.

       defbreaktype [tcsendbreak|TIOCSBRK |TCSBRK]

       Wybierz jedną z dostępnych metod generowania sygnału przerwania (break)
       dla  urządzeń terminalowych. Preferowanymi metodami są tcsendbreak oraz
       TIOCSBRK.  Trzecia, TCSBRK, blokuje całą sesję screen na czas przerywa-
       nia,  lecz  może  być  jedynym sposobem generowania dłuższych przerwań.
       Tcsendbreak i TIOCSBRK mogą (lub nie) dawać długie przerwania ze  szpi-
       cami  (z przerwami?--with spikes) (np. 4 na sekundę). Jest to nie tylko
       zależne od systemu, lecz zależy również od sterowników  układów  szere-
       gowych.   Wywoływanie  "defbreaktype"  bez  parametru wyświetla bieżące
       ustawienie.

       defcharset [zestaw]

       Podobne do komendy charset, lecz domyślne ustawienie dla  nowych  okien
       jest  też  zmieniane.  Po  wywołaniu  bez  argumentu,  pokazuje bieżącą
       wartość domyślną.

       defescape xy

       Ustaw domyślne znaki komend. Jest  to  równoważne  "escape",  ale  jest
       przydatne tylko w sesjach wieloużytkownikowych. W takiej sesji "escape"
       zmienia znaki komend użytkownika, który wywołał to  polecenia,  podczas
       gdy  "defescape" zmienia domyślne znaki komend dla użytkowników, którzy
       będą dodawani później.

       defflow on|off|auto [interrupt]

       To samo co komenda flow, lecz zmieniane jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych  okien.  Początkowym  ustawieniem  jest `auto'. Podanie "defflow
       auto interrupt" jest równoważne opcjom linii komend -fa i -i.

       defgr on|off

       To samo co komenda gr, lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defhstatus [status]

       Linia  twardego status, którą otrzymają wszystkie nowe okna jest ustaw-
       iana na status.  Komenda ta jest przydatna do wyświetlenia poprzez sta-
       tus  każdego  okna  jego  numeru, tytułu, itp.  Status może zawierać te
       same dyrektywy co komunikaty  okna,  lecz  znakiem  specjalnym  (escape
       character)  dyrektywy  jest  '^E'  (ósemkowe 005) zamiast '%'. Zrobione
       jest to w celu uniemożliwienia złej  interpretacji  generowanych  przez
       program  linii statusu.  Jeśli parametr status jest pominięty, wyświet-
       lany jest bieżący łańcuch domyślny.  Domyślnie,  linie  statusu  nowych
       okien są puste.

       defkanji jis|sjis|euc

       To  samo  co komenda kanji, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off', np. `jis'.

       deflogin on|off

       To samo co komenda login, lecz zmieniane jest domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. W dystrybucji inicjalizowane jest to na `on' (zobacz con-
       fig.h.in).

       defmode prawa

       Prawa każdego z nowo zaalokowanych pseudo-tty są  ustawiane  na  prawa.
       Prawa  są  liczbą  ósemkową. Początkowo, używane są prawa 0622.  (prawa
       dostępu, tryb, mode -- przyp. tłum.)

       defmonitor on|off

       To samo co komenda monitor, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defobuflimit limit

       To  samo  co  obuflimit,  lecz  zmieniane  jest domyślne ustawienie dla
       nowych wyświetlaczy. Początkowym ustawieniem jest 256  bajtów.  Zauważ,
       że jeśli chcesz być zależnym od typu terminala, możesz użyć właściwości
       'OL'.

       defscrollback num

       To samo co scrollback, lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest 100.

       defshell komenda

       Synonim komendy shell. Patrz tam.

       defsilence on|off

       To samo co komenda silence, lecz zmieniane jest domyślne ustawienie dla
       nowych okien. Początkowym ustawieniem jest `off'.

       defslowpaste msec"

       To samo co slowpaste,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych  okien.  Początkowym  ustawieniem  jest 0 milisekund, co oznacza
       wyłączenie.

       defwrap on|off

       To samo co wrap, lecz zmieniane jest  domyślne  ustawienie  dla  nowych
       okien.  Początkowo zawijanie linii jest włączone i może być przełączane
       komendą "wrap" ("C-a r") lub poprzez "C-a : wrap on|off".

       defwritelock on|off|auto

       To samo co writelock,  lecz  zmieniane  jest  domyślne  ustawienie  dla
       nowych okien. Początkowo blokady zapisu są wyłączone.

       defzombie [keys]

       Synonim  komendy  zombie.  Obie  w  chwili  obecnej  zmieniają  wartość
       domyślną. Patrz tam.

       detach

       Odłącz sesję screen (odłącz ją od terminala i wrzuć w tło).   Powracasz
       wtedy do powłoki, z której wywołałeś screen.  Odłączonego screena można
       wznowić, wywołując screen z opcją -r.  (Zobacz też sekcję "OPCJE  LINII
       KOMEND".)

       displays

       Pokazuje  tabularyczny  listing  wszystkich obecnie podłączonych front-
       endów  użytkownika  (wyświetlaczy).  Jest  to   przydatne   w   sesjach
       wieloużytkownikowych.

       digraph [preset]

       Komenda ta bierze użytkownika o sekwencję dwuznakową. Wpisane dwa znaki
       są sprawdzane we wbudowanej tablicy, a znak wynikowy jest wstawiany  do
       strumienia  wejściowego.  Na przykład, jeśli użytkownik wprowadzi 'a"',
       wstawiony zostanie a-umlaut. Jeśli pierwszym wprowadzonym znakiem  jest
       0,  screen  potraktuje następne znaki (do trzech) jako liczbę ósemkową.
       Opcjonalny argument preset jest traktowany  jako  wejście  użytkownika.
       Można więc zrobić sobie klawisz "umlaut". Na przykład, komenda "bindkey
       ^K digraph '"'"  umożliwia  użytkownikowi  generowanie  a-umlaut  przez
       wpisanie CTRL-K a.

       dumptermcap

       Zapisz  wpis  termcap  dla wirtualnego terminala, zoptymalizowanego dla
       aktualnie aktywnego okna. Zapis nastąpi do pliku ".termcap" w  katalogu
       "$HOME/.screen"  użytkownika  (lub  tam, gdzie screen przechowuje swoje
       gniazda. Zobacz sekcję "PLIKI").  Ten wpis termcap  jest  identyczny  z
       wartością  zmiennej  środowiskowej $TERMCAP, która jest ustawiana przez
       screen dla każdego okna. Dla  systemów  opartych  na  terminfo,  możesz
       potrzebować  konwertera  w  rodzaju  captoinfo  oraz  kompilować wpis z
       pomocą tic.

       echo [-n] wiadomość

       komenda echo może  być  używana  do  denerwowania  użytkowników  screen
       'wiadomościami   dnia'.  Zazwyczaj  jest  to  instalowane  w  globalnym
       /etc/screenrc. Opcja "-n" powoduje zatrzymanie wciągania  nowej  linii.
       Zobacz  też "sleep".  Echo jest też przydatne do testowania online zmi-
       ennych środowiskowych.

       escape xy

       Ustaw znak komendy na x,  a  znak  generujący  literalny  znak  komendy
       (przez  wywołanie  komendy  "meta")  na y (podobne do opcji -e).  Każdy
       argument może być albo pojedynczym znakiem, albo dwuznakową sekwencją w
       postaci  "^x"  (oznaczającą  "C-x"),  albo  lewym  ukośnikiem  z liczbą
       ósemkową (kod ASCII znaku), albo lewym ukośnikiem z drugim  znakiem,  w
       rodzaju "\^" czy "\\".  Domyślną wartością jest "^Aa".

       exec [[fdpat] nowakomenda [arg ...]]

       Uruchom  w  bieżącym  oknie  podproces unixowy (określony przez ścieżkę
       wykonywalną  nowakomenda  i  jej  argumenty).  Przepływ  danych  między
       stdin/stdout/stderr  nowejkomendy,  procesem  początkowo uruchomionym w
       oknie (powiedzmy "procesem-aplikacji") i  screenem  (oknem)  jest  kon-
       trolowany  przez  wzorzec  deskryptora  plików fdpat. Wzorzec jest sek-
       wencją trójznakową, reprezentującą stdin, stdout i stderr nowejkomendy.
       Kropka  (.)  łączy  deskryptor  pliku do screena.  Znak wykrzyknika (!)
       powoduje, że deskryptor jest podłączany do procesu-aplikacji. Dwukropek
       (:)  łączy  obydwa  te  zadania.   Do nowej komendy będzie przechodziło
       wejście  użytkownika,  chyba  że  komenda  otrzymuje  wyjście  procesu-
       aplikacji (pierwszym znakiem fdpat jest `!' lub `:') lub do końca fdpat
       (jako czwarty znak) dodano znak potoku (|).
       Wywoływanie `exec' bez argumentów pokazuje nazwę i argumenty  bieżącego
       podprocesu  aktualnego  okna.  W  każdym oknie naraz może działać tylko
       jeden podproces.
       Gdy podproces akurat wykonuje się, komenda `kill' będzie dotyczyć jego,
       a nie procesów okien.
       Dla   ciężkostrawnej   ilustracji   wszystkich  21  kombinacji,  zobacz
       `doc/fdpat.ps'.  Każdy rysunek pokazuje cyfry 2,1,0, odwzorowujące trzy
       deskryptory  nowejkomendy.  Skrzynka  oznaczona jako `W' jest normalnym
       pty, który na stronie biernej (slave)  ma  proces-aplikacji.   Skrzynka
       zaznaczona  jako  `P'  jest  drugorzędnym  pty, który po swojej stronie
       nadrzędnej (master) ma screen.

       Skróty:
       Biała spacja między słowem `exec', fdpat i komendą może być opuszczona.
       Fdpat  składający  się  z  samych kropek, lub jego końcowe kropki można
       pominąć.  Prosty `|' jest synonimem do wzorca `!..|';  słowo exec można
       tu pominąć, a zawsze można je zastąpić `!'.

       Przykłady:

              exec ... /bin/sh
              exec /bin/sh
              !/bin/sh

       Tworzy  nową  powłokę  w tym samym oknie, podczas gdy powłoka wyjściowa
       wciąż  działa.  Wyjście  obydwu  powłok  jest  wyświetlane,  a  wejście
       użytkownika jest wysyłane do nowego /bin/sh.

              exec !.. stty 19200
              exec ! stty 19200
              !!stty 19200

       Ustaw  szybkość  tty  okna. Jeśli twoja komenda stty operuje na stdout,
       dodaj kolejny `!'.

              exec !..| less
              |less

       Dodaje to  przeglądarkę  do  wyjścia  okna.  Znak  specjalny  `|'  jest
       potrzebny  do  uzyskania  kontroli  użytkownika  nad przeglądarką, choć
       dostaje ona swoje wejście z procesu  okna.  Działa  to,  ponieważ  less
       nasłuchuje  stderr (zachowanie, którego screen nie oczekiwałby bez `|')
       kiedy jego stdin nie jest tty.  Wersje less, nowsze niż 177 wypadają tu
       żałośnie; jednak stary, dobry pg wciąż działa.

              !:sed -n s/.*Error.*/\007/p

       Wysyła  wyjście  okna  do  użytkownika  i  komendy  sed. Sed wstawia do
       wyjścia okna widzianego przez screen dodatkowy znak  dzwonka  (ósemkowy
       007).   Spowoduje  to  wyświetlenie  komunikatu  "Bell in window x", za
       każdym łańcuchem "Error", który pojawi się w oknie.

       fit

       Zmień rozmiar okna na rozmiar bieżącego regionu. Komenda ta jest  wyma-
       gana,  gdyż  screen automatycznie nie adaptuje rozmiaru okna jeśli okno
       jest wyświetlane więcej niż raz.

       flow [on|off|auto]

       Ustawia tryb kontroli przepływu dla tego okna.  Bez  parametrów,  prze-
       suwa on kontrolę bieżącego okna z "automatic" na "on" na "off".  Zobacz
       dyskusję o "KONTROLI-PRZEPŁYWU", opisanej niżej w  tym  dokumencie  dla
       pełnych  szczegółów  i odpowiednich uwag.  Wartość domyślna jest ustaw-
       iana przez `defflow'.

       focus

       Przenieś ognisko wejściowe na następny region.  Jest  to  dokonywane  w
       cykliczny sposób tak, że region górny jest wybierany po dolnym.

       gr [on|off]

       Włącza/wyłącza  przełączanie zestawu znaków GR (ang. GR charset switch-
       ing). Za każdym razem, gdy screen zauważy znak wejściowy  z  ustawionym
       ósmym bitem, skorzysta ze znaku ze slotu GR i wydrukuje znak z obciętym
       ósmym  bitem.    Domyślną   wartością   (zobacz   też   "defgr")   jest
       nieprzetwarzanie  przełączania GR, gdyż może to spowodować niedziałanie
       zestawu znaków ISO-8859-1.

       hardcopy

       Zapisuje obecnie wyświetlany obraz  do  pliku  hardcopy.n  (w  katalogu
       domyślnym okna), gdzie n jest numerem bieżącego okna. Komenda może albo
       doklejać, albo nadpisywać istniejący plik. Patrz niżej.

       hardcopy_append on|off

       Jeśli jest to ustawione na "on", screen będzie doklejał dane do  plików
       "hardcopy.n"  komendy  "C-a  h". W przeciwnym wypadku, pliki te będą za
       każdym razem nadpisywane. Domyślnie doklejanie jest wyłączone.

       hardcopydir katalog

       Definiuje katalog plików hardcopy. Jeśli jest to nieustawione, pliki te
       lądują w bieżącym katalogu roboczym screena.

       hardstatus [on|off]
       hardstatus [always]lastline|message|ignore [łańcuch]
       hardstatus string [łańcuch]

       Komenda  ta konfiguruje używanie i emulację terminalowej linii twardego
       statusu  (hardstatus  line).  Pierwsza  postać  przełącza  czy   screen
       powinien  używać  sprzętowej linii statusu do wyświetlania komunikatów.
       Jeśli flaga jest wyłączona, komunikaty te są nakładane w trybie  inwer-
       syjnym   na   linię   wyświetlania.  Domyślnym  ustawieniem  jest  `on'
       (włączone).

       Druga postać mówi screenowi co robić, jeśli terminal nie posiada  linii
       twardego statusu (np. gdy właściwości termcap/terminfo "hs", "ts", "fs"
       i "ds" nie są ustawione). W  wypadku  użycia  typu  "lastline",  screen
       Zarezerwuje ostatnią linię wyświetlacza na twardy status. Typ "message"
       używa screenowego mechanizmu komunikatów, a  "ignore"  mówi  by  screen
       nigdy  nie  wyświetlał  twardego statusu.  Jeśli do typu dokleisz słowo
       "always", screen użyje tego typu nawet jeśli  terminal  posiada  twardy
       status.

       Trzecia  postać  określa  zawartość  linii  twardego statusu. Domyślnym
       łańcuchem jest '%h', tj. wyświetlany jest zachowany twardy status  okna
       (ustawialny  poprzez \E]0;^G or \E_\\).  Możesz to dostosować do dowol-
       nego  łańcucha,  jaki  zechcesz,  łącznie  ze  znakami  specjalnymi   z
       rozdziału   "ZNAKI  SPECJALNE  ŁAŃCUCHÓW".   Jeśli  pominiesz  argument
       łańcuch, wyświetlony zostanie łańcuch bieżący.

       Możesz łączyć drugą i trzecią postać,  podając  łańcuch  jako  argument
       dodatkowy.

       height [wiersze]

       Ustaw  wysokość  wyświetlacza  na podaną liczbę wierszy. Bez argumentów
       następuje przełączanie między wyświetlaczem 24-liniowym i  42-liniowym.

       help

       Nie  jest  to  naprawdę  pomoc  online,  lecz wyświetlanie okna pomocy,
       pokazującego wszystkie wiązania klawiszowe. Pierwsze strony  wymieniają
       wszystkie  wewnętrzne  komendy  wraz z ich obecnymi wiązaniami.  Dalsze
       strony pokazują zwyczajowe komendy, po jednej na klawisz.   Przewijanie
       następuje przez naciskanie spacji, a koniec oglądania to return. Wszys-
       tkie inne znaki są ignorowane. Zobacz  też  sekcję  "DOMYŚLNE  WIĄZANIA
       KLAWIATUROWE".

       history

       Użytkownicy zwykle pracują z powłokami, umożliwiającymi łatwy dostęp do
       poprzednich komend. Na przykład w csh komenda "!!" służy do powtarzania
       ostatniej   wywołanej   komendy.    Screen   udostępnia  prosty  sposób
       przywoływania "komendy, która  rozpoczęła  się  ...":  Wpisuje  się  po
       prostu  pierwszą  literę  komendy,  następnie  naciska `C-a {' i screen
       zaczyna szukać poprzedniej linii, która zostanie dopasowana  do  `znaku
       zachęty'  na  lewo  od  kursora.  Linia  ta  jest  wklejana  do kolejki
       wejściowej okna.  W ten sposób masz brutalną historię komend (stworzoną
       z widzialnego okna i jego bufora przewijania).

       hstatus status

       Zmień linię twardego statusu na łańcuch status.

       info

       Używa linii komunikatów do wyświetlania informacji o bieżącym oknie: są
       to pozycja kursora w postaci "(kolumna,wiersz)" (rozpoczynająca się  od
       "(1,1)") szerokość i wysokość terminala plus rozmiar bufora przewijania
       w  wierszach  (np.  "(80,24)+50"),  bieżący  stan  kontroli   przepływu
       XON/XOFF   okna   pokazany  następująco  (Zobacz  też  sekcję  KONTROLA
       PRZEPŁYWU):

         +flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie włączona.
         -flow     automatyczna kontrola przepływu, aktualnie wyłączona.
         +(+)flow  włączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(+)flow  wyłączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         +(-)flow  włączona kontrola przepływu. Nie zgadza się z kontrolą automatyczną.
         -(-)flow  wyłączona kontrola przepływu. Zgadza się z kontrolą automatyczną.

       Bieżące ustawienie zawijania linii (`+wrap' oznacza włączenie,  `-wrap'
       wyłączenie)  jest  także  pokazywane.  Wyświetlane  są też flagi `ins',
       `org', `app', `log', `mon' lub `nored'. Odpowiadają one  trybom  pracy:
       wstawiania  (insert),  origin,  aplikacji-keypadu  oraz  stanom  pracy:
       raportowanie  wyjścia  (log),  monitorowanie  aktywności   (mon),   lub
       częściowe odświeżanie (nored).

       Wyświetlany jest również aktywny obecnie zestaw znaków (G0, G1, G2, lub
       G3) oraz w nawiasach kwadratowych zestawy znaków terminala, desygnowane
       obecnie jako G0 do G3.

       Na  końcu  linii statusu wyświetlane są też dodatkowe tryby, zależne od
       rodzaju okna (Zobacz rozdział "RODZAJE OKIEN").
       Jeśli maszyna stanu emulatora terminala nie jest w stanie domyślnym, to
       linia info jest rozpoczynana łańcuchem określającym bieżący stan.
       Dla informacji o systemie użyj komendy "time".

       ins_reg [klucz]

       Już nie istnieje, użyj "paste".

       kanji jis|euc|sjis [jis|euc|sjis]

       Powiedz  screenowi,  jak  przetwarzać  wejście/wyjście  kanji. Pierwszy
       argument ustawia typ kanji bieżącego okna.  Każde  okno  może  emulować
       inny  typ.   Dodatkowy drugi parametr mówi, jak zapisywać kody kanji na
       podłączonym terminalu. Preferowaną metodą ustawiania typu  wyświetlacza
       jest  używanie  wpisu  "KJ"  termcapu.   Zobacz  też  "defkanji", który
       zmienia domyślne ustawienie dla nowych okien.

       kill

       Zabij bieżące okno.
       Jeśli pracuje w nim komenda `exec', to jest ona zabijana. W  przeciwnym
       wypadku,  proces (powłoka) okna otrzymuje sygnał HANGUP, struktura okna
       jest usuwana, a screen (twój wyświetlacz) przełącza się na  inne  okno.
       Gdy  niszczone  jest  ostatnie okno, screen kończy pracę.  Po komendzie
       kill, screen przełącza się na poprzednio wyświetlane okno.
       Uwaga: Użytkownicy emacsa powinni pamiętać o tej komendzie przy zabija-
       niu  linii.   Zalecane  jest nie używać "C-a" jako klawisza specjalnego
       screena, lub przewiązywać kill do "C-a K".

       lastmsg

       Wyświetl na nowo ostatnią zawartość linii  komunikatów/statusu.   Przy-
       datne, jeśli wpisujesz coś podczas pojawiania się komunikatu. Wiadomość
       bowiem znika gdy przyciśnie się jakiś klawisz  (chyba  że  terminal  ma
       sprzętową  linię statusu). W celu dostrajania, zobacz komendy "msgwait"
       i "msgminwait".

       license

       Wyświetl stronę opisową. Jest to dokonywane za każdym razem, gdy screen
       jest  uruchamiany  bez opcji, co powinno wystarczać. Zobacz tez komendę
       "startup_message".

       lockscreen

       Zablokuj  ten   wyświetlacz.    Wywołaj   program   blokujący   screena
       (/usr/bin/lock  lub  wbudowany  ekwiwalent  jeśli  nie  ma nic innego).
       Screen nie przyjmuje żadnych klawiszy komend  dopóki  program  ten  nie
       zakończy  działania.  W  międzyczasie  procesy  okien  mogą kontynuować
       działanie, gdyż okna są w stanie `odłączonym'.  Program blokujący  może
       być  zmieniony  poprzez  zmienną  środowiskową $LOCKPRG (która musi być
       ustawiana w powłoce, z której screen jest  uruchamiany).   Program  ten
       jest uruchamiany z uid i gid użytkownika.
       Uwaga: Gdy inne powłoki zostawisz niezablokowane i nie masz ustawionego
       hasła dla screen, blokowanie jest puste: możnaby łatwo podłączyć się na
       nowo  z niezablokowanej powłoki. Właściwość ta powinna być raczej nazy-
       wana `lockterminal'.

       log [on|off]

       Uruchom/zakończ zapisywanie wyjścia bieżącego okna  do  pliku  "screen-
       log.n"  w domyślnym katalogu okna, gdzie n jest numerem bieżącego okna.
       Nazwa  pliku  może  być  zmieniana  komendą  `logfile'.   Bez  podanych
       parametrów,  raportowanie jest przełączane. Raport sesji jest doklejany
       do poprzedniej zawartości wcześniej istniejącego pliku (jeśli plik  nie
       istniał,  tworzony  jest  nowy). Bieżąca zawartość i zawartość historii
       przewijania  nie  jest  uwzględniana  w  raporcie   sesji.    Domyślnie
       wyłączone.

       logfile nazwapliku
       logfile flush sekundy

       Definiuje nazwę plików raportowych. Domyślną nazwą jest "screenlog.%n".
       Druga postać  zmienia  liczbę  sekund,  którą  screen  odczekuje  przed
       wypróżnieniem  bufora  pliku  raportowego  do systemu plików.  Domyślną
       wartością jest 10 sekund.

       login [on|off]

       Dodaje lub usuwa wpis z bazy utmp dla bieżącego okna. Kontroluje to czy
       okno  jest  `wlogowane'.  Bez  parametrów,  stan zgłoszeniowy okna jest
       przełączany.  Dodatkowo do tego przełączania, dobrze jest mieć klawisze
       `log  in'  i `log out'. Np. `bind I login on' i `bind O login off' zma-
       puje te klawisze na C-a I i C-a O.  Domyślne ustawienie (w config.h.in)
       powinno  być  włączone  dla  screena,  pracującego  z  suid-root.  Użyj
       komendy "deflogin" do zmieniania domyślnego stanu zgłoszeniowego nowych
       okien. Obydwie komendy obecne są tylko jeśli screen został skompilowany
       z obsługą utmp.

       logtstamp [on|off]
       logtstamp after [sekundy]
       logtstamp string [łańcuch]

       Ta  komenda  kontroluje  mechanizm  pieczątek  czasowych  (time  stamp)
       screena.   Jeśli pieczątki są włączone, screen po dwóch minutach nieak-
       tywności do pliku raportowego dodaje łańcuch, zawierający bieżący czas.
       Gdy  natomiast  wyjście  zaczyna  się  na  nowo,  doklejana  jest  nowa
       pieczątka,  określająca  moment  restartu  emitowania   wyjścia.   Czas
       opóźnienia  można  zmieniać  drugą postacią tej komendy. Trzecia postać
       jest używana do dostosowywania łańcucha pieczątki czasowej.  (domyślnie
       `-- %n:%t -- time-stamp -- %M/%d/%y %c:%s --\n').

       mapdefault

       Powiedz  screenowi,  że następny znak wejściowy powinien zostać sprawd-
       zony w domyślnej tablicy wiązań klawiszowych bindkey. Zobacz też "bind-
       key".

       mapnotnext

       Podobne  do  mapdefault,  lecz w ogóle nie zagląda do domyślnej tablicy
       bindkey.

       maptimeout [timo]

       Ustawia opóźnienie międzyznakowe dla sekwencji wejściowych do  wykrywa-
       nia  czasu  opóźnienia timo ms. Domyślnym czasem jest 300ms. Maptimeout
       bez argumentów pokazuje bieżące ustawienie. Zobacz też "bindkey".

       markkeys łańcuch

       Jest to metoda zmieniania mapy klawiszowej, używanej w trybie  kopiowa-
       nia/historii.  Łańcuch  jest złożony z par staryznak=nowyznak, które są
       rozdzielone znakami `:'. Na przykład: Łańcuch "B=^B:F=^F" zmieni  klaw-
       isze  `C-b'  i  `C-f'  na  wiązania  w  stylu  vi.   Komenda  "markkeys
       h=^B:l=^F:$=^E" ustawiłaby tryb na wiązania w stylu emacsa.  Jeśli twój
       terminal  wysyła  znaki, które powodują, że przerywasz tryb kopiowania,
       to komenda ta może być pomocna w wiązaniu tych znaków do  nie  robienia
       niczego.  Znak  braku  operacji  to  `@'  i  jest  używany następująco:
       "markkeys @=L=H". Komenda ta powoduje odłączenie komend `H' i `L'.  Jak
       pokazano  w  tym  przykładzie,  w pojedynczej instrukcji do pojedynczej
       funkcji można przywiązać wiele klawiszy.

       meta

       Wstawia znak komendy (C-a) w strumieniu wejściowym bieżącego okna.

       monitor [on|off]

       Włącza monitorowanie aktywności okien.  Gdy jest to włączone, a aktywne
       okno  jest  przełączone  w tło, otrzymasz komunikat informujący o akty-
       wności. Pojawi się on w linii statusu przy pierwszych oznakach  wydawa-
       nia  wyjścia przez tamto okno.  W wyświetlaczu statusu okien takie okno
       aktywne  jest  zaznaczane  jako  `@'.   Monitorowanie  początkowo  jest
       wyłączone.

       msgminwait sek

       Definiuje  czas,  przez który screen czeka z nową wiadomością gdy jedna
       jest już wyświetlana. Wartością domyślną jest 1 sekunda.

       msgwait sek

       Definiuje czas, przez który komunikat jest wyświetlany jeśli screen nie
       jest poruszany innymi aktywnościami. Domyślnie 5 sekund.

       multiuser on|off

       Przełącza  między trybem wieloużytkownikowym i pojedynczym. Standardowo
       screen działa w trybie pojedynczym. W  trybie  wieloużytkownikowym,  do
       umożliwiania  użytkownikom  dostania  się  do  sesji  używa  się komend
       `acladd', `aclchg', `aclgrp' i `acldel'.

       nethack on|off

       Zmienia rodzaj komunikatów o błędach, używanych  przez  screen.   Jeśli
       znasz  grę  "nethack",  mogą  ci  się spodobać podobne jak w niej komu-
       nikaty, które często trochę zaciemniają fakty, lecz są zabawniejsze  do
       czytania.  Z drugiej strony, standardowe komunikaty też mogą być często
       niejasne.
       Opcja ta jest  dostępna  tylko  jeśli  screen  został  skompilowany  ze
       zdefiniowaną  flagą  NETHACK.  Domyślne ustawienie jest wtedy określone
       obecnością zmiennej środowiskowej $NETHACKOPTIONS.

       next

       Przełącz się na następne okno. Komenda ta  może  być  używana  do  cyk-
       licznego przełączania się między listą okien.

       nonblock [on|off]

       Włącz  lub  wyłącz  kontrole przepływu bieżącego interfejsu użytkownika
       (wyświetlacza). Jest to używane do uchronienia  powolnych  wyświetlaczy
       od spowolnienia przetwarzania danych wyjściowych przez okno. Komenda ta
       może być przydatna gdy wiele wyświetlaczy pokazuje te samo okno.  Opcja
       jest normalnie wyłączona dla wszystkich wyświetlaczy.

       number [n]

       Zmień  numer  bieżącego okna. Jeśli numer n już jest używany przez inne
       okno, okna wymieniają numery między sobą. Jeśli nie poda się argumentu,
       pokazywany jest numer (i tytuł) okna.

       obuflimit [limit]

       Jeśli  bufor  wyjściowy  zawiera  więcej  bajtów niż podany limit, to z
       okien nie będą czytane dalsze dane. Domyślną wartością jest 256.  Jeśli
       masz  szybki  wyświetlacz  (jak  xterm),  możesz  ustawić to na większą
       wartość. Jeśli nie poda się argumentów, wyświetlane jest bieżące ustaw-
       ienie.

       only

       Zabij wszystkie regiony poza bieżącym.

       other

       Przełącza  na  poprzednio  wyświetlane okno. Jeśli okno to już nie ist-
       nieje, other działa analogicznie do next.

       partial on|off

       Definiuje czy wyświetlacz powinien być odświeżany (jak  dla  redisplay)
       po  przełączaniu  na  bieżące  okno. Komenda ta dotyczy tylko bieżącego
       okna.  Aby dotyczyła wszystkich okien, należy skorzystać z komendy all-
       partial. Domyślnie jest to wyłączone. Wartość domyślna jest ustalona na
       stałe, gdyż nie ma na razie komendy defpartial.

       password [kodowane_hasło]

       Gdy przedstawisz w swoim pliku  ".screenrc"  zakodowane  hasło,  screen
       będzie  o  nie  pytał za każdym razem, gdy ktoś będzie próbował wznowić
       odłączony proces. Jest to przydatne jeśli w sesji screen pracują uprzy-
       wilejowane  programy  i  chcesz  chronić  ją  od prób podłączenia przez
       innych użytkowników, podających się za  ciebie  (np.  superużytkownik).
       Jeśli  nie  ma  podanego  zakodowanego hasła, screen dwukrotnie prosi o
       wstukanie hasła i umieszcza jego zakodowany odpowiednik w buforze wkle-
       jania. Domyślną wartością jest `none', która wyłącza sprawdzanie hasła.

       paste [registers [dest_reg]]

       Zapisz (konkatenowaną) zawartość podanych rejestrów  na  kolejkę  stdin
       bieżącego  wejścia.  Rejestr  '.' jest traktowany jako bufor wklejania.
       Jeśli nie poda się parametrów,  użytkownik  jest  pytany  o  pojedynczy
       rejestr.   Bufor  wklejania może być wypełniany komendami copy, history
       oraz readbuf.  Inne rejestry można wypełniać komendami register,  read-
       reg  i paste.  Jeśli paste jest wywołany z drugim argumentem, zawartość
       podanych rejestrów jest umieszczana w podanym  rejestrze  docelowym,  a
       nie  w  oknie.  Jeśli jako drugi argument użyć '.', rejestrem docelowym
       jest bufor wklejania wyświetlacza.  Zauważ, że  "paste"  używa  różnych
       zasobów:  Gdy  tylko podany jest drugi argument, nie jest wymagane okno
       bieżące. Gdy określenie źródła zawiera tylko rejestry (nie bufor  wkle-
       jania),  to  nie jest w ogóle wymagany bieżący wyświetlacz (podwieszony
       terminal), gdyż rejestry są zasobami globalnymi.  Bufor wklejania  jest
       osobny dla każdego użytkownika.

       pastefont [on|off]

       Powiedz screenowi, by do bufora wklejania załączał informację o foncie.
       Domyślnie nie jest to robione. Komenda ta  jest  szczególnie  przydatna
       dla fontów wieloznakowych, jak kanji.

       pow_break

       Otwórz  na  nowo  linię  terminalową  okna i wyślij warunek przerwania.
       Zobacz `break'.

       pow_detach

       Odłączenie zasilania. Ogólnie to samo co detach, lecz dodatkowo  wysyła
       sygnał  HANGUP do procesu rodzicielskiego screena.  UWAGA: Spowoduje to
       wylogowanie  w  wypadku  gdy  screen  został  uruchomiony   z   powłoki
       zgłoszeniowej.

       pow_detach_msg [komunikat]

       Podany  tu  komunikat jest wydawany za każdym razem gdy dokonywane jest
       `odłączenie zasilania'. Może być używane jako zamiennik komunikatu wyl-
       ogowywania,  lub  do resetowania szybkości linii, itp.  Bez parametrów,
       pokazywany jest obecny komunikat.

       prev

       Przełącz na okno o następnym niższym  numerze.   Komenda  ta  może  być
       używana do cyklicznego przełączania między listą okien.

       printcmd [kmd]

       Jeśli   kmd  nie  jest  pustym  łańcuchem,  screen  nie  będzie  używał
       właściwości "po/pf" terminala, jeśli wykryje sekwencję drukowania  ansi
       ESC  [ 5 i, lecz będzie przerzucał potokowo wyjście do kmd.  Powinno to
       normalnie być komendą w rodzaju  "lpr"  lub  "'cat  >  /tmp/scrprint'".
       printcmd  bez komendy wyświetla bieżące ustawienie.  Sekwencja ansi ESC
       \ kończy drukowanie i zamyka potok.
       Uwaga: Ostrożnie z tą  komendą!  Jeśli  inni  użytkownicy  mają  dostęp
       zapisu do twojego terminala, będą oni mogli odpalać komendy drukowania.

       process [klucz]

       Przerzuć zawartość podanego rejestru do screenowej kolejki  wejściowej.
       Po  uruchomieniu  bez parametrów, zostaniesz zapytany o nazwę rejestru.
       Tekst jest przetwarzany tak, jakby był wpisywany z klawiatury użytkown-
       ika.   Komenda  ta może być przydatna do wiązania wielu akcji pod jeden
       klawisz.

       quit

       Zabij wszystkie okna  i  zakończ  screen.   Zauważ,  że  w  terminalach
       VT100-podobnych  klawisze  C-4  i  C-\  są równoważne.  Powoduje to, że
       domyślne wiązania są niebezpieczne: Uważaj by nie wpisać C-a  C-4  pod-
       czas  wybierania okna numer 4.  W celu usunięcia wiązania klawiszowego,
       użyj zwykłej komendy bind (jak dla "bind '^\'").

       readbuf

       Odczytuje zawartość bieżącego pliku wymiany screena do  bufora  wkleja-
       nia.  Zobacz też komendę "bufferfile".

       readreg [register [nazwapliku]]

       Robi  dwie  rzeczy, zależnie od liczby argumentów: w wypadku braku, lub
       przy jednym argumencie, duplikuje bufor wklejania do podanego  rejestru
       lub rejestru, podanego po znaku zachęty. Przy dwóch argumentach, odczy-
       tuje zawartość podanego pliku do rejestru. Jest to  zachowanie  podobne
       do wczytywania przez "readbuf" plik wymiany screena do bufora wklejania
       Następujący przykład wkleja systemowy plik z  hasłami  w  okno  screena
       (przy użyciu rejestru p, gdzie pozostaje kopia):

                   C-a : readreg p /etc/passwd
                   C-a : paste p

       redisplay

       Wyświetl   na   nowo   bieżące  okno.  Wymagane  do  uzyskania  pełnego
       rewyświetlenia w trybie częściowego odświeżania.

       register klucz łańcuch

       Zachowuje podany łańcuch w rejestrze klucz. Zobacz też komendę "paste".

       remove

       Usuń  bieżący  region.  Jest to nieskuteczne (no-op) gdy istnieje tylko
       jeden region.

       removebuf

       Usuwa plik wymiany screena, używany przez komendy "writebuf"  i  "read-
       buf".

       reset

       Przestaw  terminal  wirtualny na jego ustawienia początkowe. Przydatne,
       gdy pozostały na nim po jakiejś aplikacji dziwne ustawienia.

       screen [-opts] [n] [kmd [arg]]

       Zestaw nowe okno.  Z  każdą  komendą  można  przekazać  opcje  kontroli
       przepływu (-f, -fn i -fa), tytułu (a.k.a.) (-t), opcje zgłoszeniowe (-l
       i  -ln),  opcję  typu  terminala  (-T  <term>),   i   flagę-wszystkich-
       właściwości  (-a) oraz opcję bufora przewijania (-h <num>).  Opcja (-M)
       włącza dla tego okna monitorowanie.  Opcja (-L) włącza dla niego rapor-
       towanie  wyjścia.   Jeśli podany jest dodatkowa liczba w zakresie 0..9,
       to nowo tworzonemu oknu przyznawany jest numer n (lub jeśli  numer  ten
       jest  już  używany,  przyznawany  jest  następny  dostępny).   Jeśli po
       "screen" podana jest komenda,  to  jest  ona  uruchamiana  w  tworzonym
       oknie;  w  przeciwnym wypadku, uruchamiana jest powłoka. Tak więc jeśli
       twój ".screenrc" zawiera linie

                   # przykład dla .screenrc:
                   screen 1
                   screen -fn -t foobar -L 2 telnet foobar

       to screen utworzy okno z powłoką (numer #1) i okno z połączeniem telnet
       do  maszyny  foobar  (w  oknie  #2, bez kontroli przepływu, pod tytułem
       "foobar") i będzie zapisywać raporty ("screenlog.2") sesji  telnetowej.
       Zauważ,  że w przeciwieństwie do poprzednich wersji screena, nie będzie
       tworzone żadne dodatkowe okno domyślne jeśli w twoim ".screenrc"  znaj-
       dują   się  komendy  "screen".  Po  zakończeniu  inicjalizacji,  screen
       przełącza się na ostatnie okno podane  w  twoim  pliku  .screenrc  lub,
       jeśli nic nie podano, otwiera domyślne okno #0.
       Screen  ma  wbudowane  pewne  właściwości  "cu"  i "telnet". Zobacz też
       rozdział "RODZAJE OKIEN".

       scrollback num

       Ustawia rozmiar bufora przewijania dla bieżących okien na num  wierszy.
       Domyślną  wartością  jest 100. Zobacz też komendę "defscrollback", a do
       oglądania bieżących ustawień, skorzystaj z "C-a i".

       select [IDOkna]

       Przełącz się na okno, określone przez IDOkna.  Może to być  przedrostek
       tytułu  okna  (alfanumeryczna  nazwa),  lub  numer okna.  Parametr jest
       opcjonalny i jeśli jest pominięty, zostaniesz zapytany o identyfikator.
       Gdy  zestawiane  jest  nowe okno, przyznawany jest mu pierwszy dostępny
       numer.  Tak więc, pierwsze okno można włączyć  przez  "select  0"  (nie
       może  być  naraz  obecnych  więcej niż 10 okien, chyba że screen został
       skompilowany z większym ustawieniem MAXWIN).

       sessionname [nazwa]

       Zmień nazwę bieżącej sesji. Zauważ, że dla "screen -list" nazwa pojawia
       się  z  przyklejonym id-procesu. Jeśli argument "nazwa" jest pominięty,
       wyświetlana jest nazwa tej  sesji.  Uwaga:  zmienne  środowiskowe  $STY
       wciąż  odzwierciedlają  stare  nazwy.  Może  to powodować zakłopotanie.
       Domyślna wartość jest tworzona z tty i nazw hosta.

       setenv [zmienna [łańcuch]]

       Ustawia zmienną środowiskową zmienna na wartość łańcuch.  Jeśli  podana
       jest  tylko  zmienna, użytkownik zostanie zapytany o jej wartość. Jeśli
       nie zostaną podane żadne parametry, użytkownik zostanie zapytany tak  o
       zmienną,  jak  o jej wartość. Środowisko jest dziedziczone przez wszys-
       tkie kolejno rozwidlane powłoki.

       shell komenda

       Ustaw komendę,  używaną  do  tworzenia  nowej  powłoki.  Przesłania  to
       wartość  zmiennej  środowiskowej $SHELL. Jest to przydatne jeśli chcesz
       uruchomić rozszerzacza-tty,  który  chce  wykonywać  program  podany  w
       $SHELL.   Jeśli komenda rozpoczyna się znakiem '-', powłoka będzie uru-
       chomiona jako powłoka zgłoszeniowa.

       shelltitle tytuł

       Ustaw tytuł dla wszystkich powłok, tworzonych podczas startu lub  przez
       komendę  C-A  C-c.   Dla  szczegółów  o  tym,  czym  jest tytuł, zobacz
       dyskusję "TYTUŁY (nazywanie okien)".

       silence [on|off|sek]

       Przełącza monitorowanie ciszy okien. Gdy cisza jest włączona,  a  moni-
       torowane  okno  jest  w  tle, to po pewnym czasie nieaktywności (ciszy)
       otrzymasz w linii statusu komunikat o ciszy. Domyślny czas  oczekiwania
       może  być  zmieniany  komendą `silencewait', lub poprzez podanie liczby
       sekund zamiast `on' lub `off'.  Cisza  jest  początkowo  wyłączona  dla
       wszystkich okien.

       silencewait sek

       Zdefiniuj czas, po którym ma się pojawiać komunikat ciszy. Domyślnie 30
       sekund.

       sleep num

       Komenda ta powstrzymuje wykonywanie  pliku  .screenrc  na  num  sekund.
       Aktywność  klawiaturowa przerywa pauzę.  Może to być przydatne do dawa-
       nia użytkownikom szansy na przeczytanie komunikatów,  wydawanych  przez
       "echo".

       slowpaste msek

       Zdefiniuj  szybkość,  z  jaką  komenda  paste ("C-a ]") wkleja tekst do
       okna.  Jeśli parametr jest niezerowy,  tekst  jest  wpisywany  znak  po
       znaku.   Dodatkowo,  screen  pauzuje  przez  msec  milisekund po każdym
       znaku, umożliwiając aplikacji przetworzenie wejścia.  Używaj  slowpaste
       tylko  jeśli twój system ma problemy kontroli przepływu podczas wkleja-
       nia wielkich fragmentów tekstu.

       sorendition [atr [kolor]]

       Zmień sposób, którego używa screen do podświetlania tekstu (w celu zaz-
       naczania  i  drukowania  komunikatów).   Atr jest liczbą szesnastkową i
       określa atrybuty tekstu  (inwersja,  podkreślenie,  ...).   Kolor  jest
       dwucyfrową  liczbą  i zmienia kolor pierwszego planu/tła podświetlanego
       tekstu.  Aby znaki pojawiały się w  odpowiedni  sposób,  wymagana  jest
       pewna  wiedza  o  wewnętrznej  reprezentacji  znaków  screena. Domyślną
       wartością jest obecnie 10 99 (standout, domyślne kolory).

       split

       Podziel bieżący region na  dwa  nowe.  Wszystkie  regiony  wyświetlacza
       zmieniają rozmiar, aby zrobić miejsce na nowy. Puste okno jest wyświet-
       lane na nowym regionie.

       startup_message on|off

       Wybierz, czy chcesz oglądać informację  o  kopiowaniu  podczas  startu.
       Domyślnie jest to włączone, jak pewnie zauważyłeś.

       stuff łańcuch

       Przerzuć  łańcuch do bufora wejściowego bieżącego okna. Jest to podobne
       do komendy "paste", lecz mniej ogólne. Nie możesz z pomocą tej  komendy
       wklejać dużych buforów. Jest ona najprzydatniejsza do wiązań klawiatur-
       owych. Zobacz też "bindkey".

       su [nazwaużytkownika [hasło [hasło2]]

       Podmień użytkownika wyświetlacza. Komenda pyta  o  wszystkie  pominięte
       parametry.  Jeśli  w  parametrach  podano  hasła,  muszą one być nieza-
       kodowane.  Pierwsze hasło jest dopasowywane do systemowej bazy  passwd,
       drugie  do  hasła  screena, ustawionego komendami "acladd", "password".
       "Su" może  być  przydatne  dla  administratora  screena  do  testowania
       wieloużytkownikowych   konfiguracji.    Gdy   identyfikacja   się   nie
       powiedzie, użytkownik ma dostęp do komend przeznaczonych dla  użytkown-
       ika  nobody.   Są  to "detach", "license", "version", "help" oraz "dis-
       plays".

       suspend

       Zawieś screena.  Okna są w tym stanie `odłączone'. Właściwość  ta  jest
       zależna od powłoki, zdolnej do kontroli zadań.

       term term

       W  środowisku każdego okna, które otworzył screen, zmienna środowiskowa
       $TERM jest ustawiona domyślnie na  "screen".  Jeśli  w  lokalnym  pliku
       termcap  nie  ma  żadnego  opisu  dla takiego terminala, możesz zmienić
       $TERM na np.  "vt100". Nie spowoduje to żadnej szkody, gdyż screen jest
       zgodny  z  vt100/ansi.   Używanie  komendy "term" nie jest zalecane dla
       celów niedomyślnych.  Znaczy to, że możnaby podać ustawienia $TERM (np.
       vt100)  dla  komendy  "screen  rlogin innamaszyna". Jednak zamiast tego
       lepiej użyć "screen -T vt100 rlogin innamaszyna".

       termcap term terminal-tweaks [window-tweaks]
       terminfo term terminal-tweaks [window-tweaks]
       termcapinfo term terminal-tweaks [window-tweaks]

       Używanie tej komendy powoduje modyfikacje wpisów termcap terminala  bez
       potrzeby  przechodzenia  przez  trudności  związane  z  tworzeniem dos-
       tosowanego wpisu  termcap.  Dodatkowo,  możesz  opcjonalnie  dostosować
       termcap  generowany  dla  okien.  Komendy te należy umieścić w jednym z
       plików startowych screenrc, gdyż po  uruchomieniu  emulatora  terminala
       stają się one bezużyteczne.
       Jeśli  twój  system działa w oparciu o bazę terminfo (zamiast termcap),
       screen będzie rozumiał komendę `terminfo', która ma takie same  efekty,
       jak  komenda  `termcap'. Udostępniono dwie oddzielne komendy, gdyż ist-
       nieją subtelne definicje  syntaktyczne,  np.  to  gdzie  wymagana  jest
       interpolacja  parametrów  (z  użyciem  `%'). Zauważ, że z komendą `ter-
       minfo' używa się nazw właściwości z termcap.
       W wielu wypadkach, gdy argumenty są prawidłowe zarówno dla składni ter-
       minfo  jak  i  termcap,  możesz  użyć komendy `termcapinfo', która jest
       skrótem dla pary komend `termcap' i `terminfo', o identycznych argumen-
       tach.

       Pierwszy  argument określa, do którego terminala (terminali) odnosi się
       definicja. Możesz podać wiele nazw terminali, rozdzielając  je  znakami
       `|'.  `*' odpowiada wszystkim terminalom, a `vt*' wszystkim terminalom,
       rozpoczynającym się od "ft".

       Każdy argument tweak składa się z jednej lub więcej  definicji  termcap
       (rozdzielonych  dwukropkami),  które  mają  być  wstawione  na początek
       odpowiedniego wpisu termcap, rozszerzając  go  lub  przesłaniając  ist-
       niejące  wartości.  Pierwszy tweak modyfikuje termcap twojego terminala
       i zawiera definicje, z których twój terminal  korzysta  do  wykonywania
       pewnych  funkcji.   Jeśli podasz tu łańcuch pusty, zawartość pozostanie
       niezmieniona (np. '').  Drugi (opcjonalny) tweak  modyfikuje  wszystkie
       termcapy  okien  i  powinien  zawierać definicje zrozumiałe dla screena
       (zobacz sekcję "TERMINAL WIRTUALNY".

       Przykłady:

              termcap xterm*  LP:hs@

       Mówi screenowi, że wszystkie terminale rozpoczynające  się  od  `xterm'
       mają  automatyczne  marginesy,  które umożliwiają odświeżanie ostatniej
       pozycji ekranu (LP), lecz nie posiadają prawdziwej linii statusu  (brak
       'hs'  -  doklejanie  `@' wyłącza wpisy).  Zauważ, że zakładamy `LP' dla
       wszystkich nazw terminala, które rozpoczynają się od "vt",  lecz  tylko
       jeśli nie podasz komendy termcap dla takiego terminala.

              termcap vt*  LP
              termcap vt102|vt220  Z0=\E[?3h:Z1=\E[?3l

       Podaje właściwość `LP' dla wszystkich terminali rozpoczynających się od
       `vt'. Druga linia dodatkowo dodaje sekwencje specjalne do  przełączania
       do  (Z0) i z (Z1) trybu 132 znaków na linię dla vt102 i vt220.  (W celu
       używania komend zmieniających szerokość, musisz w swoim  termcap  podać
       Z0 i Z1.)

              termcap vt100  ""  l0=PF1:l1=PF2:l2=PF3:l3=PF4

       Pozostawia  to  twój  termcap vt100 w spokoju i dodaje wpis do termcapu
       każdego okna.

              termcap h19|z19  am@:im=\E@:ei=\EO  dc=\E[P

       Bierze termcap h10 i z19 i  wyłącza  automarginesy  (am@)  oraz  włącza
       właściwości  trybu wstawiania (im--insert mode) i end-insert (ei) (znak
       `@' w łańcuchu `im' znajduje się po `=', więc jest  częścią  łańcucha).
       Posiadanie   w  termcapie  terminala  definicji  `im'  i  `ei',  screen
       automatycznie  zareklamuje  właściwość  character-insert  w   termcapie
       każdego  okna.   Każde  okno  dostanie  też właściwość delete-character
       (dc), która będzie przez screen tłumaczona na odświeżenie linii  (line-
       update) terminala (udajemy, że nie obsługuje on kasowania znaków).

       Jeśli chciałbyś w pełni określić wpisy termcap każdego okna, powinieneś
       zamiast tego wszystkiego przed uruchomieniem  screena  ustawić  zmienną
       $SCREENCAP.   Zobacz  też  dyskusję  w  sekcji  "TERMINAL  WIRTUALNY" i
       podręcznik systemowy termcap.

       time

       Używa linii komunikatów do  wyświetlania  czasu  dnia,  nazwy  hosta  i
       obciążenia  w  1,  5 i 15 minutach (jeśli informacja ta jest dostępna w
       twoim systemie).  Dla informacji specyficznych oknu, użyj "info".

       title [aliasokna]

       Ustaw nazwę bieżącego okna na aliasokna. Jeśli nie podano nazwy, screen
       o nią zapyta. Komenda ta była znana dawniej jako `aka'.

       unsetenv zmienna

       Kasuje zmienną środowiskową.

       vbell [on|off]

       Ustawia  wizualny dzwonek dla tego okna. Pominięcie parametru przełącza
       ustawienie. Jeśli vbell jest włączony, lecz twój terminal nie obsługuje
       wizualnego  dzwonka,  po  otrzymaniu znaku dzwonka (^G) w linii statusu
       jest  wyświetlany  `komunikat-vbell'.   Obsługa  vbell  terminala  jest
       definiowana zmienną termcapa `vb' (terminfo: 'flash').
       Domyślnie,  vbell  jest  wyłączony i używany jest dzwonek audio. Zobacz
       też `bell_msg'.

       vbell_msg [komunikat]

       Ustawia komunikat wizualnego dzwonka. Jeśli okno otrzyma  znak  dzwonka
       (^G),  a  terminal  nie  obsługuje  wizualnego dzwonka, w linii statusu
       drukowany jest komunikat. Domyślnym komunikatem  jest  "Wuff,  Wuff!!".
       Bez parametrów, pokazywany jest obecny komunikat.

       vbellwait sek

       Zdefiniuj  w  sekundach opóźnienie, po każdym wyświetleniu komunikatu o
       dzwonku. Domyślnie jest to 1 sekunda.

       verbose [on|off]

       Jeśli tryb verbose (gadatliwy) jest  włączony,  przy  każdym  tworzeniu
       okna  istnieje echo nazwy komendy. Domyślnie wyłączone. Bez parametrów,
       pokazuje obecne ustawienie.

       version

       Wydrukuj w linii statusu bieżącą wersję i datę kompilacji.

       wall komunikat

       Zapisz na wszystkie wyświetlacze komunikat. Komunikat pojawi się w ter-
       minalowej linii statusu.

       width [num]

       Przełączaj  szerokość  okna między 80 a 132 kolumnami, lub ustaw na num
       kolumn.  Wymaga to odpowiedniego terminala i wpisów termcap  "Z0"  oraz
       "Z1".  Zobacz dla dalszych informacji komendę "termcap".

       windows

       Używa  linii  komunikatów do wyświetlania listy wszystkich okien. Każde
       okno jest wymieniane według numeru wraz z nazwą procesu, który został w
       nim  uruchomiony  (lub  z  tytułem); okno bieżące jest zaznaczane przez
       `*'; okno poprzednie jest zaznaczane przez `-'; wszystkie  okna,  które
       są  zalogowane,  są  zaznaczane  jako  `$'; okno w tle, które otrzymało
       dzwonek jest zaznaczane jako `!'; okno w tle, które jest monitorowane i
       zaszła  w  nim  aktywność  jest  zaznaczane  jako  `@';  okno, które ma
       włączone raportowanie wyjścia jest zaznaczone jako  `(L)';  okna,  zaj-
       mowane  przez innych użytkowników są zaznaczane jako `&'; okna w stanie
       zombie są zaznaczane  jako  `Z'.   Jeśli  lista  jest  zbyt  długa,  by
       zmieścić się w terminalowej linii statusu, wyświetlana jest tylko część
       wokół bieżącego okna.

       wrap [on|off]

       Ustawia zawijanie linii w oknie. Gdy jest to włączone,  znak  wstawiany
       na  ostatniej  kolumnie  wiersza  będzie zawijał na początek następnego
       wiersza. W myśl dodanej właściwości, backspace (^H) również  zawija  od
       lewego marginesu do poprzedniej linii.  Domyślnie jest to włączone.

       writebuf

       Zapisuje  zawartość  bufora  wklejania  do  publicznie dostępnego pliku
       wymiany  screena.  Jest  to  prymitywne  narzędzie  komunikacji  między
       użytkownikami screena na danym hoście. Nazwa pliku może być ustawiana z
       pomocą komendy bufferfile i domyślnie jest nią  "/tmp/screen-exchange".

       writelock [on|off|auto]

       Jako  dodatek  do  list kontroli dostępu, nie wszyscy użytkownicy muszą
       być w stanie pisać do tego samego okna naraz. Domyślnie, blokada zapisu
       jest w trybie `auto' i zapewnia wyłączne prawo wejścia dla użytkownika,
       który pierwszy się  na  dane  okno  przełączył.  Gdy  opuści  on  okno,
       automatycznie  blokadę  mogą  uzyskać  inni użytkownicy. Blokadę zapisu
       bieżącego okna można wyłączyć komendą "writelock off". Jeśli użytkownik
       wykona  komendę "writelock on", to będzie on miał wyłączne prawa zapisu
       podczas przełączania się na inne okna.

       xoff
       xon

       Wstawia na kolejkę stdin bieżącego okna znak CTRL-s/CTRL-q.

       zombie [klawisze]
       defzombie [klawisze]

       Domyślnie okna screena są usuwane z listy okien gdy tylko  ich  procesy
       (np.  powłoki)  zakończą działanie. Gdy do komendy zombie podać łańcuch
       dwóch klawiszy, `martwe' okna pozostają na liście. Do usunięcia takiego
       okna  można  użyć  komendy kill. Naciśnięcie w martwym oknie pierwszego
       klawisza ma ten sam efekt. Naciśnięcie drugiego klawisza  powoduje,  że
       screen  próbuje  wskrzesić okno. Proces, uruchomiony początkowo w oknie
       zostanie ponownie odpalony. Wywołanie zombie  bez  parametrów  wyczyści
       ustawienie  zombie,  w wyniku czego okna znikną po zakończeniu ich pro-
       cesu.

       Gdy ustawienie zombie jest obsługiwane globalnie dla wszystkich  okien,
       komenda  ta  powinna  być  nazywana defzombie. Dopóki potrzebujemy tego
       jako ustawienia dla poszczególnego okna, komendy zombie i defzombie  są
       równoważne.

LINIA KOMUNIKATÓW
       Dodatkowe  komunikaty i diagnostyki są wyświetlane w linii komunikatów.
       Zwykle linia ta znajduje się na dole ekranu, jednak można to przedefin-
       iować  na  górę  podczas kompilacji. Jeśli twój terminal ma w termcapie
       zdefiniowaną linię statusu, screen skorzysta właśnie z niej. W  przeci-
       wnym  wypadku,  linia bieżącego ekranu będzie tymczasowo nadpisywana, a
       wyjście będzie chwilowo przerywane. Linia  komunikatów  jest  automaty-
       cznie usuwana po paru sekundach przerwy. Może być też usuwana wcześniej
       poprzez rozpoczęcie naciskania klawiszy.

       Urządzenie  linii  komunikatów  może  być  używane   przez   aplikacje,
       pracujące  w  bieżącym  oknie.  Narzędziem  w  tym  celu jest sekwencja
       sterująca ANSI, Privacy message.  Na przykład, z powłoki możesz  wpisać
       coś takiego:

              echo '<esc>^Hello world from window '$WINDOW'<esc>\\'

       Gdzie  '<esc>'  to  escape,  '^'  to  literalna strzałka w górę, a '\\'
       zmienia się w pojedynczy lewy ukośnik.

TYPY OKIEN
       Screen daje trzy rodzaje okien.  Nowe  okna  można  utworzyć  z  pomocą
       komendy screen (zobacz też opis w rozdziale "DOSTOSOWYWANIE"). Pierwszy
       parametr komendy screen określa typ tworzonego okna. Inne typy okien są
       szczególnymi  przypadkami  typu  normalnego.  Zostały  one  dodane, aby
       umożliwić efektywne wykorzystanie screena jako multiplekser (powielacz)
       konsolowy ze 100 lub więcej oknami.

       o  Normalne  okno  zawiera powłokę, lub dowolną inną komendę systemową,
          jaką można uruchomić z powłoki (np.  slogin, itd...)

       o  Jeśli jako pierwszy  parametr  podana  jest  nazwa  tty  (urządzenie
          znakowe,  np.  "/dev/ttya"), to okno jest podłączane bezpośrednio do
          tego urządzenia.  Typ tego  okna  jest  podobny  do  "screen  cu  -l
          /dev/ttya".   Dla używania węzła urządzenia wymagane są prawa zapisu
          i odczytu. Dodatkowo, screen próbuje użyć  otwarcia  na  wyłączność,
          aby  zaznaczyć  zajęcie  linii  połączenia. Dozwolony jest dodatkowy
          parametr, składający się z rozdzielonej  przecinkami  listy  flag  w
          notacji używanej przez stty(1):

          <szybkość>
                 Zwykle  300, 1200, 9600 lub 19200. Dotyczy to tak transmisji,
                 jak i odbierania.

          cs8 or cs7
                 Określa transmisję ośmiu (lub siedmiu) bitów na bajt.

          ixon or -ixon
                 Włącza (lub wyłącza)  programową  kontrolę  przepływu  (CTRL-
                 S/CTRL-Q) nadawania.

          ixoff or -ixon
                 Włącza  (lub  wyłącza) programową kontrolę przepływu odbiera-
                 nia.

          istrip or -istrip
                 Czyści (lub zatrzymuje) ósmy bit w każdym odebranym bajcie.

          Możesz podać tyle opcji, ile potrzeba. Niepodane opcje powodują,  że
          sterownik   terminala  pobiera  wartości  parametrów  z  połączenia.
          Wartości te są zależne od systemu i mogą być wartościami domyślnymi,
          lub wartościami zachowanymi z poprzedniego połączenia.

          Dla  okien  tty,  komenda  info pokazuje w linii statusu część linii
          kontroli modemu. Mogą one zawierać `RTS', `CTS', 'DTR', `DSR',  `CD'
          i  więcej.  Zależy to od dostępnych ioctl() oraz nagłówków systemu i
          fizycznych właściwości  układu  szeregowego.  Sygnały,  które  są  w
          stanie   niskim   (nieaktywne)   mają   nazwy   poprzedzone  znakiem
          wykrzyknika. W przeciwnym wypadku są one w stanie  wysokim.  Sygnały
          nieobsługiwane  przez  sprzęt,  lecz  znane  interfejsowi ioctl() są
          zwykle wyświetlane jako niskie.
          Gdy bit statusu CLOCAL jest ustawiony, cały  zestaw  sygnałów  mode-
          mowych  jest  umieszczany w nawiasach klamrowych ({ i }). Gdy ustaw-
          iony jest bit CRTSCTS lub TIOCSOFTCAR, sygnały  `CTS'  lub  `CD'  są
          pokazywane w nawiasach.

          Dla okien tty, komenda break powoduje obniżenie sygnału linii trans-
          misji danych (TxD) na podany okres czasu. Ma to  być  interpretowane
          jako  sygnał przerwania po drugiej stronie.  Podczas wykonywania tej
          komendy nie przesyłane są dane i nie  są  zmieniane  linie  kontroli
          modemu.

       o  Jeśli  pierwszym  parametrem  jest "//telnet", to drugim powinna być
          nazwa hosta, a opcjonalny trzeci parametr może podawać  numer  portu
          TCP  (domyślnie  dziesiętne  23).  Screen podłączy się do serwera na
          zdalnym hoście i użyje protokołu telnet do komunikacji.
          Dla okien telnet, komenda info wyświetla szczegóły  o  połączeniu  w
          nawiasach kwadratowych ([ i ]) na końcu linii statusu.

          b      BINARY. Połączenie jest w trybie binarnym.

          e      ECHO. Wyłączone lokalne echo.

          c      SGA.  Połączenie  jest  w `trybie znakowym' (domyślnie: `tryb
                 wierszowy').

          t      TTYPE. Zdalny host  zażądał  typu  terminala.  Screen  wysyła
                 nazwę  "screen", chyba że został inaczej pouczony (zobacz też
                 komendę `term').

          w      NAWS. Zdalny host jest powiadamiany o zmianach rozmiaru okna.

          f      LFLOW.  Zdalny  host  będzie  przesyłał  informacje  kontroli
                 przepływu. (Obecnie ignorowane.)

          Dodatkowymi flagami, przeznaczonymi  do  debuggowania  są  x,t  i  n
          (XDISPLOC, TSPEED i NEWENV).

          Dla  okien  telnet,  komenda  break  wysyła  kod  telnet  IAC  BREAK
          (dziesiętne 243) do zdalnego hosta.

          Ten rodzaj okien jest dostępny tylko  jeśli  screen  został  skompi-
          lowany ze zdefiniowaną opcją BUILTIN_TELNET.

ŁAŃCUCHOWE SEWKENCJE SPECJALNE
       Screen  daje  specjalny  mechanizm  wstawiania  do komunikatów lub nazw
       pliku informacji w rodzaju bieżącego  czasu.  Znakiem  specjalnym  jest
       '%',  z  jednym wyjątkiem: w obrębie twardego statusu okna używane jest
       '^%' ('^E').

       Oto pełna lista obsługiwanych sekwencji:

       %      znak procentu

       a      'am' albo 'pm'

       A      'AM' albo 'PM'

       c      bieżący czas, GG:MM w postaci 24h

       C      bieżący czas, GG:MM w postaci 12h

       d      numer dnia

       D      nazwa dnia tygodnia

       h      twardy status okna

       l      bieżące obciążenie systemu

       m      numer miesiąca

       M      nazwa miesiąca

       n      numer okna

       s      sekundy

       t      tytuł okna

       u      wszyscy inni użytkownicy tego okna

       w      wszystkie numery okien i nazwy

       W      wszystkie numery okien i nazwy poza bieżącą

       y      ostatnie dwie cyfry roku

       Y      pełny rok

       ?      część do następnego '%?' jest wyświetlana tylko jeśli  sekwencja
              rozwija się do niezerowego łańcucha

       :      część else '%?'

       Sekwencje  'c'  i  'C'  mogą być kwalifikowane przez '0', powodując, że
       screen użyje zera zamiast spacji jako znaku wypełnienia. Sekwencja  'n'
       rozumie kwalifikator długości (np. '%3n').

KONTROLA PRZEPŁYWU
       Każde  okno  ma  ustawienie kontroli przepływu, które określa jak trak-
       tować znaki XON i XOFF (oraz  prawdopodobnie  znak  przerwania  (inter-
       rupt)).  Gdy  kontrola  jest  wyłączona,  znaki  te  są  ignorowane, co
       umożliwia użytkownikom przesyłanie ich w  prosty  sposób  do  programów
       (przydatne  np.  dla edytora emacs).  Minusem jest to, że trzeba będzie
       dłużej czekać aż wyjście z "normalnego" programu zapauzuje w odpowiedzi
       na  XOFF.   Przy  włączonej  kontroli  przepływu,  znaki  XON i XOFF są
       używane do natychmiastowego przerywania wyjścia z bieżącego okna. Znaki
       te  można  wciąż  przesyłać  do  bieżącego programu, lecz musisz używać
       odpowiednich dwuznakowych komend screena (zwykle "C-a q" (xon) oraz "C-
       a s" (xoff)).  Komendy xon/xoff są też przydatne do wpisywania C-s i C-
       q obok terminala, przechwytującego te znaki.

       Każde okno ma początkową  wartość  kontroli  przepływu  ustawianą  albo
       opcją  -f,  albo komendą "defflow" .screenrc. Domyślnie, okna są ustaw-
       iane  na  automatyczne  przełączanie  przepływu.  Może  to  być   potem
       przełączane  między  trzema  stanami--'włączony  ustalony'  (fixed on),
       'wyłączony ustalony' (fixed off) i 'automatyczny' (automatic)--służy do
       tego komenda "flow", podwiązana do "C-a f".

       Tryb   automatycznego   przełączania  przepływu  zajmuje  się  kontrolą
       przepływu przy użyciu trybu  TIOCPKT  (podobnie  jak  "rlogin").  Jeśli
       sterownik  tty nie obsługuje TIOCPKT, screen próbuje znaleźć prawidłowy
       tryb w oparciu o  bieżące  ustawienie  keypadu  aplikacji  -  gdy  jest
       włączony, kontrola przepływu jest wyłączona i odwrotnie.  Oczywiście, w
       wypadku zajścia potrzeby, wciąż można manipulować kontrolą ręcznie.

       Jeśli  pracujesz  z  włączoną  kontrolą  przepływu  i   zauważysz,   że
       naciskanie  klawisza  przerwania (zwykle C-c) nie przerywa wyświetlania
       aż do następnych 6-8 linii, spróbuj uruchomić screena z  opcją  "inter-
       rupt"  (dodaj flagę "interrupt" do komendy "flow" w .screenrc, lub użyj
       opcji -i linii komend).  Powoduje to, że wyjście, które screen zebrał z
       przerwanego  programu  jest  wypróżniane.  Wadą tego jest to, że pamięć
       terminala zawiera niewypróżnioną wersję wyjścia, co w rzadkich przypad-
       kach  może  powodować pewne niedokładności wyjścia.  Na przykład, jeśli
       przełączasz ekrany i powrócisz, lub odświeżysz ekran z pomocą "C-a  l",
       to  zobaczysz  wersję  wyjścia,  która  pojawiłaby  się  bez włączonego
       "interrupt".  Poza tym, być  może  podczas  pracy  z  programem,  który
       oczekuje  wpisywania  jako wejście znaku przerwania (interrupt), będzie
       trzeba wyłączyć kontrolę przepływu  (lub  użyć  trybu  automatycznego),
       ponieważ jest możliwe przypadkowe przerwanie wyjścia wirtualnego termi-
       nala na twój terminal fizyczny.  Jeśli zajdzie takie zdarzenie,  zwykłe
       odświeżenie ekranu "C-a l" powinno go odtworzyć.

TYTUŁY (nazywanie okien)
       Nazwę  każdego okna w wyświetlaczu (widzianą w komendzie "windows" (C-a
       w)) można zmienić poprzez ustawianie jej jedną z komend title.  Normal-
       nie,  wyświetlaną  nazwą  jest  nazwa polecenia programu, utworzonego w
       oknie.  Czasem jednak przydatne jest rozróżnić  różne  programy  o  tej
       samej  nazwie,  lub  zmieniać nazwę w locie, aby odzwierciedlać bieżący
       stan okna.

       Domyślna nazwa okien powłokowych może być ustawiana  komendą  "shellti-
       tle"  pliku  .screenrc,  podczas  gdy  inne   okna  są tworzone komendą
       "screen" i mogą mięć ustawianą nazwę poprzez opcję -t.   Interaktywnie,
       istnieje  sekwencja  specjalna  łańcuchu tytułowego (<esc>knazwa<esc>\)
       oraz komenda  "title"  (C-a  A).   Pierwsze  może  być  wysyłane  przez
       aplikację  w  celu kontrolowania nazwy okna, a drugie zapyta o nazwę po
       wciśnięciu. Można też przywiązać nazwy  predefiniowane  do  klawiszy  z
       komendą  "title" i ustawiać tak wszystko w sposób zgrabny i bez zapyty-
       wania.

       Screen  ma  pewne  mechanizmy  specyficznej  dla   powłok   heurystyki,
       włączanej przez ustawienie nazwy okna na "szukaj|nazwa" i zaaranżowanie
       zerowej sekwencji specjalnej tytułu jako części znaku  zachęty.   Część
       szukaj  określa  szukany łańcuch końca-znaku-zachęty, podczas gdy część
       nazwa określa domyślną nazwę powłoki dla okna. Jeśli nazwa  kończy  się
       dwukropkiem,  screen  spróbuje  dodać  do  końca  nazwy  powłoki  nazwę
       komendy, uruchomionej w oknie (np. "nazwa:kmd").  W przeciwnym wypadku,
       nazwa bieżącej komendy poprzedza podczas działania nazwę powłoki.

       Oto  jak  to  działa:  musisz zmodyfikować zachętę powłoki tak, by emi-
       towała zerową  sekwencję  specjalną  tytułu  (<esc>k</esc>\).  Ostatnia
       część  znaku  zachęty musi być identyczna z łańcuchem, podanym w części
       szukaj tytułu.  Gdy jest to ustawione, screen będzie  używał  sekwencji
       specjalnej  tytułu  do  czyszczenia poprzedniej nazwy komendy i przygo-
       towywał się na następną komendę. Potem, po odebraniu  z  powłoki  nowej
       linii,  nastąpi  szukanie  końca  znaku  zachęty.  Po jego znalezieniu,
       pobrane zostanie pierwsze słowo, znajdujące się za nim i zostanie użyte
       jako nazwa komendy. Jeśli nazwa komendy rozpoczyna się od '!', '%', lub
       '^', to screen użyje pierwszego słowa następnej  linii,  preferując  je
       nad właśnie znalezioną nazwę.  Pomaga to użytkownikom csh w uzyskiwaniu
       lepszych nazw komend przy używaniu kontroli zadań lub historii.

       Oto kilka przykładów .screenrc:

              screen -t top 2 nice top

       Dodanie tej linii do .screenrc uruchomi znicowaną wersję komendy  "top"
       w oknie 2 o nazwie "top" (a nie "nice").

                   shelltitle '> |csh'
                   screen 1

       Komendy te uruchamiają powłokę o podanym tytule powłokowym.  Tytuł jest
       podany jako auto-tytuł, który  oczekuje,  że  znak  zachęty  i  wpisana
       komenda będą wyglądać podobnie do następującego:

              /usr/joe/src/dir> trn

       (za znakiem '> ' następuje szukanie nazwy komendy).  Status okna pokaże
       podczas działania komendy wartość "trn", a po jej  zakończeniu  powróci
       do "csh".

              bind R screen -t '% |root:' su

       To  polecenie  wiąże  sekwencję  klawiszową  "C-a  R" do komendy "su" i
       przekazuje jej auto-tytuł  "root:".  Aby  ten  tytuł  zadziałał,  ekran
       powinien wyglądać następująco:

                   % !em
                   emacs file.c

       Użytkownik  wpisał  tu  komendę  "!em"  historii  csh, która uruchomiła
       poprzednio wpisaną komendę "emacs".  Status  okna  pokaże  "root:emacs"
       podczas wykonywania komendy, a po zakończeniu po prostu "root:".

                   bind o title
                   bind E title ""
                   bind u title (unknown)

       Pierwsze  wiązanie  nie  ma żadnych argumentów, więc zapyta cię o tytuł
       (C-a o).  Drugie wiązanie wyczyści bieżące ustawienie auto-tytułu  (C-a
       E).   Trzecie  wiązanie ustawi tytuł bieżącego okna na "(unknown)" (C-a
       u).

       Ważną rzeczą do pamiętania przy dodawaniu zerowej sekwencji  specjalnej
       tytułu do znaku zachęty jest to, że niektóre powłoki (np. csh) zliczają
       wszystkie niesterujące znaki jako długość znaku  zachęty.  Jeśli  znaki
       niewidzialne  nie  są  wielokrotnością  8,  to  backspace  po tabulacji
       spowoduje nieprawidłowe  wyświetlanie.  Sposobem  ominięcia  tego  jest
       użycie następującego znaku zachęty:

              set prompt='^[[0000m^[k^[\% '

       Sekwencja   specjalna  "<esc>[0000m"  nie  tylko  normalizuje  atrybuty
       znakowe, lecz  dodatkowo  wszystkie  zera  zaokrąglają  długość  znaków
       niewidzialnych  do  8.   Użytkownicy  basha prawdopodobnie będą chcieli
       wyświetlać sekwencję specjalną przy użyciu PROMPT_COMMAND:

              PROMPT_COMMAND='echo -n -e "\033k\033\134"'

       (Do wysyłania `\' używałem "134" z uwagi na błąd w bash 1.04).

TERMINAL WIRTUALNY
       Każde okno w sesji screen emuluje terminal  vt100  z  dodanymi  kilkoma
       funkcjami.  Emulator  vt100  jest wkodowany na sztywno; nie ma emulacji
       innych terminali.
       Zazwyczaj screen usiłuje emulować tak dużo ze standardu vt100/ansi  ile
       tylko  możliwe.  Jeśli jednak twój terminal nie ma pewnych właściwości,
       emulacja  może  nie  być  kompletna.  W  tych  wypadkach,  screen  musi
       powiedzieć  aplikacją,  że  niektórych  właściwości nie ma. Nie jest to
       problem dla maszyn używających termcapa, gdyż screen może używać zmien-
       nej $TERMCAP do dostosowywania standardowego termcapu screena.

       Jeśli  jednak  wykonujesz  rlogin  na  inną  maszynę, lub twoja maszyna
       obsługuje tylko terminfo, metoda ta nie zadziała. Z tego powodu, screen
       daje pewien sposób na zajęcie się tymi przypadkami. Oto jak to działa:

       Gdy  screen  próbuje znaleźć dla siebie nazwę terminala, najpierw szuka
       wpisu "screen.<term>", gdzie <term> jest  zawartością  twojej  zmiennej
       $TERM.   Jeśli  wpis  taki  nie  istnieje, próbowany jest "screen" (lub
       "screen-w" jeśli terminal jest szeroki (132 kolumn lub więcej)).  Jeśli
       nawet  ten  wpis  nie  został  znaleziony,  jako substytut używany jest
       "vt100".

       Pomysłem jest to, że jeśli masz terminal, który  nie  obsługuje  ważnej
       właściwości  (np.  kasowanie  znaku, lub czyszczenie do EOS), to możesz
       zbudować   dla   screena   nowy   wpis   termcap/terminfo   (o   nazwie
       "screen.<dumbterm>"),  w którym właściwość ta jest wyłączona. Jeśli ten
       wpis jest zainstalowany na twoich maszynach, to możesz wykonywać rlogin
       i  wciąż  zachowywać  poprawny  wpis termcap/terminfo.  Nazwa terminala
       jest wstawiana do zmiennej $TERM wszystkich  nowych  okien.   Dodatkowo
       też,  screen  ustawia zmienną $TERMCAP, aby odzwierciedlała właściwości
       emulowanego wirtualnego  terminala. Zauważ jednak, że  na  maszynach  z
       bazami  terminfo,  zmienna  ta  nie ma efektu. Ponadto, zmienna $WINDOW
       jest ustawiana na numer okna każdego okna.

       Rzeczywisty zestaw właściwości, obsługiwanych przez terminal  wirtualny
       zależy  od  właściwości obsługiwanych przez terminal fizyczny. Jeśli na
       przykład terminal fizyczny nie obsługuje trybu podkreślania, screen nie
       będzie  wstawiał właściwości `us' i `ue' do $TERMCAP.  Jednak do samego
       uruchomienia screena potrzeba minimalnego zestawu  właściwości;  są  to
       przewijanie,  czyszczenie  ekranu  i  bezpośrednie  adresowanie kursora
       (dodatkowo, screen nie działa na terminalach hardcopy i na terminalach,
       które nadstukują).

       Wartość   $TERMCAP   można  też  dostosowywać,  korzystając  z  komendy
       .screenrc "termcap", lub definiując przed startem zmienną  środowiskową
       $SCREENCAP.   Gdy  to  drugie  jest zdefiniowane, jego zawartość będzie
       dosłownie kopiowana do zmiennej $TERMCAP każdego okna. Może to być albo
       pełna definicja terminala, albo plik, w którym zdefiniowany jest termi-
       nal "screen" (lub/i "screen-w").

       Zauważ, że screen honoruje komendę "terminfo" .screenrc,  jeśli  system
       używa bazy terminfo.

       Gdy  we  wpisie termcap obecna jest właściwość logiczna `G0', to termi-
       nal, z którego uruchomiono screena  obsługuje  wiele  zestawów  znaków.
       Umożliwia  to  aplikacji  np.  używanie  grafiki  vt100  lub narodowych
       zestawów znaków.  Obsługiwane są następujące komendy z ISO  2022:  lock
       shift G0 (SI), lock shift G1 (SO), lock shift G2, lock shift G3, single
       shift G2, oraz single shift G3.  Gdy  tworzony  (lub  resetowany)  jest
       terminal  wirtualny,  zestaw  ASCII  jest oznaczany jako G0 do G3.  Gdy
       obecna  jest  właściwość  `G0',  screen  analizuje  (jeśli  są  obecne)
       właściwości  `S0',  `E0'  i  `C0'. `S0' jest sekwencją, której terminal
       używa do włączania zestawu znaków graficznych  zamiast  SI.  `E0'  jest
       odpowiadającym zamiennikiem dla SO.  `C0' daje łańcuch translacji znaku
       na znak, używany w trybie  semigrafiki.   Łańcuch  ten  jest  zbudowany
       podobnie do właściwości `acsc' terminfo.

       Gdy  we  wpisie  terminala obecne są właściwości `po' i `pf', aplikacje
       pracujące pod screenem mogą wysyłać wyjście na port drukarki terminala.
       Umożliwia   to  użytkownikowi  posiadanie  w  jednym  oknie  aplikacji,
       wysyłającej wyjście do drukarki, podłączonej do terminala, podczas  gdy
       inne okna są wciąż aktywne (port drukarki jest włączany i wyłączany dla
       każdego fragmentu wyjścia).  Jako efekt uboczny, programy  pracujące  w
       różnych  oknach  mogą  równocześnie wysyłać wyjście na drukarkę .  Dane
       wysyłane do drukarki nie pojawiają się w oknie. Komenda info  wyświetla
       w czasie aktywności drukarkowej linię rozpoczynającą się od `PRIN'.

       Screen  Obsługuje  linię  twardego  statusu  każdego  okna.  Jeśli okno
       zostanie wybrane,  twardy  status  wyświetlacza  jest  odświeżany,  aby
       odpowiadał  statusowi tego okna. Jeśli wyświetlacz nie posiada twardego
       statusu,  to  linia  będzie  wyświetlana  jako  standardowy   komunikat
       screena.  Linię twardego statusu można zmienić komendą ANSI Application
       Program  Command  (APC):  "ESC_<łańcuch>ESC\".  Jako  ukłon  w   stronę
       użytkowników     xterma,     przyjmowana     jest     też     sekwencja
       "ESC]0..2;<string>^G".

       Niektóre właściwości są wstawiane do zmiennej $TERMCAP terminala wirtu-
       alnego  tylko  jeśli  można  je efektywnie zaimplementować na terminalu
       fizycznym.  Na  przykład  `dl'  jest  wstawiane  tylko  jeśli  terminal
       obsługuje  albo  kasowanie linii, albo przewijanie regionów. Zauważ, że
       może to spowodować zakłopotanie gdy sesja zostanie wznowiona  na  innym
       terminalu,  gdyż  wartość  $TERMCAP nie może być zmieniona przez proces
       rodzicielski.

       Poniżej znajduje się lista sekwencji sterujących, rozpoznawanych  przez
       screen.   "(V)" i "(A)" określają VT100-specyficzne oraz ANSI- lub ISO-
       specyficzne funkcje.

       ESC E                      Następna linia.

       ESC D                      Indeks

       ESC M                      Odwróć indeks

       ESC H                      Ustaw tabulację poziomą

       ESC Z                      Wyślij łańcuch identyfikacji vt100

       ESC 7                 (V)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC 8                 (V)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC [s                (A)  Zachowaj kursor i atrybuty

       ESC [u                (A)  Odtwórz kursor i atrybuty

       ESC c                      Resetuj do stanu początkowego

       ESC g                      Dzwonek wizualny

       ESC Pn p                   Widzialność kursora (97801)

           Pn = 6                 Niewidzialny

                7                 Widzialny

       ESC =                 (V)  Tryb keypad aplikacji

       ESC >                 (V)  Tryb numerycznego keypadu

       ESC # 8               (V)  Wypełnij ekran E.

       ESC \                 (A)  Terminator łańcucha

       ESC ^                 (A)  Łańcuch prywatnego komunikatu  (linia  komu-
                                  nikatów)

       ESC !                      Łańcuch  globalnego  komunikatu (linia komu-
                                  nikatów)

       ESC k                      Łańcuch definicji A.k.a.

       ESC P                 (A)  Łańcuch   kontroli    urządzenia.     Wysyła
                                  bezpośrednio  do hostowego terminala łańcuch
                                  bez interpretacji.

       ESC _                 (A)  Komenda programu aplikacji (twardy status)

       ESC ]                 (A)  Komenda systemu operacyjnego (twardy status,
                                  hack tytułu xterm)

       Control-N             (A)  Zablokuj Shift G1 (SO)

       Control-O             (A)  Zablokuj Shift G0 (SI)

       ESC n                 (A)  Zablokuj Shift G2

       ESC o                 (A)  Zablokuj Shift G3

       ESC N                 (A)  Pojedynczy Shift G2

       ESC O                 (A)  Pojedynczy Shift G3

       ESC ( Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G0

       ESC ) Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G1

       ESC * Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G2

       ESC + Pcs             (A)  Desygnuj zestaw znaków jako G3

       ESC [ Pn ; Pn H            Bezpośrednie adresowanie kursora

       ESC [ Pn ; Pn f            jak wyżej

       ESC [ Pn J                 Kasuj w wyświetlaczu

             Pn = None or 0       Od kursora do końca ekranu

                  1               Od początku ekranu do kursora

                  2               Cały ekran

       ESC [ Pn K                 Kasuj w linii

             Pn = None or 0       Od kursora do końca linii

                  1               Od początku linii do kursora

                  2               Całą linię

       ESC [ Pn A                 Kursor w górę

       ESC [ Pn B                 Kursor w dół

       ESC [ Pn C                 Kursor w prawo

       ESC [ Pn D                 Kursor w lewo

       ESC [ Pn E                 Kursor na następną linię

       ESC [ Pn F                 Kursor na poprzednią linię

       ESC [ Pn G                 Pozioma pozycja kursora

       ESC [ Pn `                 jak wyżej

       ESC [ Pn d                 Pionowa pozycja kursora

       ESC [ Ps ;...; Ps m        Wybierz interpretację grafiki

             Ps = None or 0       Domyślna interpretacja

                  1               Pogrubienie

                  2          (A)  Mdły

                  3          (A)  Tryb standout (ANSI: kursywa)

                  4               Podkreślenie

                  5               Migotanie

                  7               Negatyw

                  22         (A)  Normalna intensywność

                  23         (A)  Wyłączenie  trybu standout (ANSI: wyłączenie
                                  kursywy)

                  24         (A)  Nie podkreślone

                  25         (A)  Nie migoczące

                  27         (A)  Obraz pozytywowy

                  30         (A)  Pierwszy plan czarny

                  31         (A)  Pierwszy plan czerwony

                  32         (A)  Pierwszy plan zielony

                  33         (A)  Pierwszy plan żółty

                  34         (A)  Pierwszy plan niebieski

                  35         (A)  Pierwszy plan fioletowy

                  36         (A)  Pierwszy plan cyjankowy

                  37         (A)  Pierwszy plan biały

                  39         (A)  Pierwszy plan domyślny

                  40         (A)  Tło czarne

                  ...             ...

                  49         (A)  Tło domyślne

       ESC [ Pn g                 Czyszczenie tab

             Pn = None or 0       Czyszczenie tab w pozycji bieżącej

                  3               Czyszczenie wszystkich tabów

       ESC [ Pn ; Pn r       (V)  Ustaw region przewijania

       ESC [ Pn I            (A)  Tabulacja pozioma

       ESC [ Pn Z            (A)  Tabulacja wsteczna

       ESC [ Pn L            (A)  Wstaw linię

       ESC [ Pn M            (A)  Skasuj linię

       ESC [ Pn @            (A)  Wstaw znak

       ESC [ Pn P            (A)  Skasuj znak

       ESC [ Pn S                 Przewiń region przewijania w górę

       ESC [ Pn T                 Przewij region przewijania w dół

       ESC [ Pn ^                 jak wyżej

       ESC [ Ps ;...; Ps h        Ustaw tryb

       ESC [ Ps ;...; Ps l        Resetuj tryb

             Ps = 4          (A)  Tryb wstawiania

                  20         (A)  Tryb automatycznego linefeed

                  34              Normalna widzialność kursora

                  ?1         (V)  Klawisze kursora aplikacji

                  ?3         (V)  Zmień szerokość terminala na 132 kolumny

                  ?5         (V)  Tryb reverse video

                  ?6         (V)  Tryb origin

                  ?7         (V)  Tryb zawijania

                  ?25        (V)  Widzialny kursor

       ESC [ 5 i             (A)  Zacznij transmitować do drukarki (ANSI Media
                                  Copy)

       ESC [ 4 i             (A)  Przerwij  transmisję do drukarki (ANSI Media
                                  Copy)

       ESC [ 8 ; Ph ; Pw t        Zmień rozmiar okna na `Ph' linii i `Pw' kol-
                                  umn (SunView special)

       ESC [ c                    Wyślij łańcuch identyfikacji VT100

       ESC [ x                    Wyślij raport parametrów terminala

       ESC [ > c                  Wyślij   łańcuch   atrybutów   drugorzędnego
                                  urządzenia VT220

       ESC [ 6 n                  Wyślij raport pozycji kursora

TRANSLACJA WEJŚCIA
       Aby spełniać pełną emulację VT100, screen musi wykryć, że w  strumieniu
       wejściowym  wygenerowano sekwencję znaków i wstawić sekwencję specjalną
       VT100.  Screen  robi  to  w  bardzo  elastyczny  sposób,   umożliwiając
       zmapowanie  arbitralnych  komand  na  arbitralne sekwencje znakowe. Dla
       standardowej emulacji VT100, komenda będzie zawsze wstawiać łańcuch  do
       bufora  wejściowego  okna  (zobacz też opis komendy stuff).  Z uwagi na
       to, że sekwencje generowane przez naciśnięcie klawisza mogą się zmienić
       po  ponownym  podłączeniu  z  innego terminala, można wiązać komendy do
       nazw termcapowych klawiszy. Screen wstawi wtedy prawidłowe wiązanie  po
       każdym  wznowieniu.  Zobacz też komendę bindkey dla dalszych szczegółów
       składni i przykładów.

       Oto tablica domyślnych wiązań klawiszowych.  (A)  oznacza,  że  komenda
       jest wykonywana jeśli klawiatura jest w trybie aplikacji.

       Nazwa klawisza    Nazwa termcap   Komenda
       ______________________________________________________
       Kursor w górę         ku          stuff \033[A
                                         stuff \033OA    (A)
       Kursor w dół          kd          stuff \033[B
                                         stuff \033OB    (A)
       Kursor w prawo        kr          stuff \033[C
                                         stuff \033OC    (A)
       Kursor w lewo         kl          stuff \033[D
                                         stuff \033OD    (A)
       Klawisz funkc 0       k0          stuff \033[10~
       Klawisz funkc 1       k1          stuff \033OP
       Klawisz funkc 2       k2          stuff \033OQ
       Klawisz funkc 3       k3          stuff \033OR
       Klawisz funkc 4       k4          stuff \033OS
       Klawisz funkc 5       k5          stuff \033[15~
       Klawisz funkc 6       k6          stuff \033[17~
       Klawisz funkc 7       k7          stuff \033[18~
       Klawisz funkc 8       k8          stuff \033[19~
       Klawisz funkc 9       k9          stuff \033[20~
       Klawisz funk 10       k;          stuff \033[21~
       Klawisz funk 11       F1          stuff \033[22~
       Klawisz funk 12       F2          stuff \033[23~
       Backspace             kb          stuff \010
       Home                  kh          stuff \033[1~
       End                   kH          stuff \033[4~
       Insert                kI          stuff \033[2~
       Delete                kD          stuff \033[3~
       Page up               kP          stuff \033[5~
       Page down             kN          stuff \033[6~
       Keypad 0              f0          stuff 0
                                         stuff \033Op    (A)
       Keypad 1              f1          stuff 1
                                         stuff \033Oq    (A)
       Keypad 2              f2          stuff 2
                                         stuff \033Or    (A)
       Keypad 3              f3          stuff 3
                                         stuff \033Os    (A)
       Keypad 4              f4          stuff 4
                                         stuff \033Ot    (A)
       Keypad 5              f5          stuff 5
                                         stuff \033Ou    (A)
       Keypad 6              f6          stuff 6
                                         stuff \033Ov    (A)
       Keypad 7              f7          stuff 7
                                         stuff \033Ow    (A)
       Keypad 8              f8          stuff 8
                                         stuff \033Ox    (A)
       Keypad 9              f9          stuff 9
                                         stuff \033Oy    (A)
       Keypad +              f+          stuff +
                                         stuff \033Ok    (A)
       Keypad -              f-          stuff -
                                         stuff \033Om    (A)
       Keypad *              f*          stuff *
                                         stuff \033Oj    (A)
       Keypad /              f/          stuff /
                                         stuff \033Oo    (A)
       Keypad =              fq          stuff =
                                         stuff \033OX    (A)
       Keypad .              f.          stuff .
                                         stuff \033On    (A)
       Keypad ,              f,          stuff ,
                                         stuff \033Ol    (A)
       Keypad enter          fe          stuff \015
                                         stuff \033OM    (A)

SPECJALNE WŁAŚCIWOŚCI TERMINALA
       Następująca  tablica  opisuje wszystkie właściwości terminala, które są
       rozpoznawane przez screen, a których nie ma w  podręczniku  termcap(5).
       Możesz umieszczać te właściwości w swoich wpisach termcap (w /etc/term-
       cap) lub używać komend `termcap', `terminfo' i `termcapinfo' w  plikach
       screenrc.   Często nie jest możliwe wstawienie tych właściwości do bazy
       terminfo.

       LP   (bool)  Terminal   ma   marginesy   w   stylu   VT100   (`magiczne
                    marginesy').  Zauważ,  że ta właściwość jest przedawniona,
                    gdyż screen używa zamiast tego standardowego 'xn'.

       Z0   (str)   Zmień szerokość na 132 kolumny.

       Z1   (str)   Zmień szerokość na 80 kolumn.

       WS   (str)   Zmień rozmiar wyświetlacza. Właściwość ta  jako  argumenty
                    bierze  oczekiwaną  szerokość  i  wysokość.  Przykład Sun-
                    View(tm): '\E[8;%d;%dt'.

       NF   (bool)  Terminal nie potrzebuje kontroli przepływu. Przesyłaj ^S i
                    ^Q bezpośrednio do aplikacji. To samo co 'flow off'. Prze-
                    ciwieństwem tej właściwości jest 'nx'.

       G0   (bool)  Terminal daje sobie radę z sekwencjami  wyboru  fontu  ISO
                    2022.

       S0   (str)   Przełącz  zestaw  znaków  'G0' na podany zestaw. Domyślnym
                    jest '\E(%.'.

       E0   (str)   Przełącz zestaw znaków  'G0'  z  powrotem  na  standardowy
                    zestaw. Domyślnie to '\E(B'.

       C0   (str)   Użyj łańcucha jako tablicy konwersji dla fontu '0'. Zobacz
                    właściwość 'ac' dla dalszych szczegółów.

       CS   (str)   Przełącz klawisze-kursora w tryb aplikacji.

       CE   (str)   Przełącz klawisze-kursora z powrotem do trybu  normalnego.

       AN   (bool)  Włącz  autonuke.  Zobacz  komendę  'autonuke' dla dalszych
                    szczegółów.

       OL   (num)   Ustaw limit bufora wyjściowego. Zobacz komendę 'obuflimit'
                    dla dalszych szczegółów.

       KJ   (str)   Ustaw typ kanji terminala. Prawidłowe ustawienia to "jis",
                    "euc" i "sjis".

       AF   (str)   Zmień kolor pierwszego planu znaków w  postaci  zgodnej  z
                    ANSI.  Właściwość  ta  jest  prawie  zawsze  ustawiana  na
                    '\E[3%dm' ('\E[3%p1%dm' na maszynach terminfo).

       AB   (str)   To samo co 'AF', lecz zmienia kolor tła.

       AX   (bool)  Rozumie włączanie domyślnego koloru  pierwszego  planu/tła
                    ANSI (\E[39m / \E[49m).

       XC   (str)   Opisuje   translację   znaków  na  łańcuchy,  zależnie  od
                    bieżącego fontu. Więcej detali w następnej sekcji.

       TF   (bool)  Dodaj  brakujące  właściwości   termcap/info.   (Domyślnie
                    ustawione).

TRANSLACJA ZNAKÓW
       Screen  ma potężny mechanizm tłumaczenia znaków na arbitralne łańcuchy,
       zależnie od bieżącego fontu i typu terminala.

       Składnia:
           XC=<mapowanie-znaków>{,,<mapowanie-znaków>}
           <mapowanie-znaków> := <desygnator><wzorzec>{,<mapowanie>}
           <mapowanie> := <znak-do-zmapowania><arg-wzorca>

       Elementy w nawiasach mogą być powtarzane wielokrotnie.

       <mapowanie-znaków> mówi screenowi jak mapować znaki fontu  <desygnator>
       ('B':  Ascii,  'A':  UK,  'K':  niemiecki,  itd.)  na  łańcuchy.  Każde
       <mapowanie< opisuje na jaki łańcuch tłumaczyć pojedynczy znak.  Z uwagi
       na  wiele  wspólnego różnych kodów, używany jest mechanizm wzorców (np.
       łańcuchy przełączające do i z jakiegoś zestawu znaków). Każde  pojawie-
       nie  się  we <wzorcu> znaku '%' jest podmieniane na <arg-wzorca> podany
       wraz ze znakiem. Jeśli twoje łańcuchy nie są w ogóle podobne, użyj jako
       wzorca  '%'  i  umieść  pełny  łańcuch  w  <arg-wzorca>.  Aby umożliwić
       używanie rzeczywistego '%', udostępniono mechanizm cytowania. Znak  '\'
       cytuje znaki specjalne '\', '%' i ','.

       Here is an example:

           termcap hp700 'XC=B\E(K%\E(B,\304[,\326\\\\,\334]'

       Mówi  to  screenowi jak tłumaczyć duże znaki umlaut z ISOlatin1 (zestaw
       znaków 'B')  na terminalu hp700, który posiada niemiecki zestaw znaków.
       '\304'  będzie  tłumaczone na '\E(K[\E(B' itd. Zauważ, że linia ta jest
       przetwarzana *trzykrotnie* zanim zbudowana zostanie wewnętrzna  tablica
       sprawdzania.  Dlatego  do  uzyskania  pojedynczego  '\'  potrzeba sporo
       cytowania.

       Aby umożliwić dalszą emulację, dodano jeszcze jedno rozszerzenie: jeśli
       mapowanie  tłumaczy  niecytowany  znak  '%',  to  będzie on wysyłany na
       terminal za każdym razem, gdy screen włączy odpowiedni <desygnator>.  W
       tym  specjalnym  przypadku, wzorzec jest przyjmowany jako '%', ponieważ
       zazwyczaj sekwencja przełączania znaków  i  mapowania  nie  mają  wiele
       wspólnego

       Poniższy przykład pokazuje zastosowanie tego rozszerzenia:

           termcap xterm 'XC=K%,%\E(B,[\304,\\\\\326,]\334'

       W  tym  wypadku,  na  xtermie emulowana jest część niemieckiego zestawu
       znaków ('K'). Jeśli screen musi zmienić zestaw znaków na 'K', to  wyśle
       do terminala sekwencję '\E(B', tj. zamiast używany będzie zestaw ASCII.
       Wzorzec to sam znak '%', więc mapowanie jest proste: '[' na '\304', '\'
       na '\326', i ']' na '\334'.

ŚRODOWISKO
       COLUMNS        Liczba kolumn terminala (przesłania wpis termcap).
       HOME           Katalog, w którym szukać .screenrc.
       LINES          Liczba wierszy terminala (przesłania wpis termcap).
       LOCKPRG        Program blokujący screena.
       NETHACKOPTIONS Włącza opcję nethack.
       PATH           Używane do lokalizowania uruchamianych programów.
       SCREENCAP      Dla dostosowywania terminalowej wartości TERMCAP.
       SCREENDIR      Alternatywny katalog gniazd.
       SCREENRC       Alternatywny plik screenrc.
       SHELL          Domyślny   program   powłokowy   dla   otwierania  okien
                      (domyślnie "/bin/sh").
       STY            Alternatywna nazwa gniazda.
       SYSSCREENRC    Alternatywny systemowy plik screenrc.
       TERM           Nazwa terminala.
       TERMCAP        Opis terminala.

PLIKI
       .../screen-3.?.??/etc/screenrc
       .../screen-3.?.??/etc/etcscreenrc Przykłady dystrybucyjne prywatnych  i
                                         globalnych plików inicjalizacji
       $SYSSCREENRC
       /etc/screenrc                     komendy inicjalizacji screena
       $SCREENRC
       $HOME/.screenrc                   Wczytywane po /etc/screenrc
       $SCREENDIR/S-<login>
       /tmp/screens/S-<login>            Katalogi gniazdowe (domyślnie)
       <socket directory>/.termcap       Zapisywane  przez  funkcję  wyjściową
                                         "termcap"
       /tmp/screens/screen-exchange      lub
       /tmp/screen-exchange              bufor  komunikacji   międzyprocesowej
                                         screena
       hardcopy.[0-9]                    Obrazy   ekranów,  stworzone  funkcją
                                         hardcopy
       screenlog.[0-9]                   Wyjściowe pliki raportowe,  utworzone
                                         funkcją log
       /usr/share/terminfo/?/*           lub
       /var/run/utmp                     Wpisy zgłoszeniowe
       $LOCKPRG                          Program, blokujący terminal.

ZOBACZ TAKŻE
       termcap(5), utmp(5), vi(1), captoinfo(1), tic(1)

AUTORZY
       Oryginalnie  stworzone przez Oliviera Laumanna. Najnowsza wersja wydana
       przez Wayne Davisona, Juergena Weigerta i Michaela Schroedera.

KOPIOWANIE
       Copyright (C) 1999
            Juergen Weigert (jnweiger@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
            Michael Schroeder (mlschroe@immd4.informatik.uni-erlangen.de)
       Copyright (C) 1987 Oliver Laumann
       Program ten jest programem wolnodostępnym; możesz go dystrybuować i/lub
       modyfikować według GNU General Public License, opublikowanej przez FSF;
       wersja 2, lub (wg uznania) dowolna wersja późniejsza.
       Program ten jest dystrybuowane w nadziei, że będzie przydatny, lecz bez
       ŻADNEJ GWARANCJI. Zobacz GNU GPL dla dalszych szczegółów.
       Powinieneś  wraz  z  tym  programem otrzymać kopię GNU GPL (zobacz plik
       COPYING); jeśli nie, napisz do Free Software Foundation, Inc., 59  Tem-
       ple Place - Suite 330, Boston, MA  02111-1307, USA

KONTRYBUTORZY
       Ken Beal (kbeal@amber.ssd.csd.harris.com),
       Rudolf Koenig (rfkoenig@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Toerless Eckert (eckert@immd4.informatik.uni-erlangen.de),
       Wayne Davison (davison@borland.com),
       Patrick Wolfe (pat@kai.com, kailand!pat),
       Bart Schaefer (schaefer@cse.ogi.edu),
       Nathan Glasser (nathan@brokaw.lcs.mit.edu),
       Larry W. Virden (lvirden@cas.org),
       Howard Chu (hyc@hanauma.jpl.nasa.gov),
       Tim MacKenzie (tym@dibbler.cs.monash.edu.au),
       Markku Jarvinen (mta@{cc,cs,ee}.tut.fi),
       Marc Boucher (marc@CAM.ORG),
       Doug Siebert (dsiebert@isca.uiowa.edu),
       Ken Stillson (stillson@tsfsrv.mitre.org),
       Ian Frechett (frechett@spot.Colorado.EDU),
       Brian Koehmstedt (bpk@gnu.ai.mit.edu),
       Don Smith (djs6015@ultb.isc.rit.edu),
       Frank van der Linden (vdlinden@fwi.uva.nl),
       Martin Schweikert (schweik@cpp.ob.open.de),
       David Vrona (dave@sashimi.lcu.com),
       E. Tye McQueen (tye%spillman.UUCP@uunet.uu.net),
       Matthew Green (mrg@mame.mu.oz.au),
       Christopher Williams (cgw@unt.edu),
       Matt Mosley (mattm@access.digex.net),
       Gregory Neil Shapiro (gshapiro@wpi.WPI.EDU).

WERSJA
       Jest  to  wersja  3.9.  Jej  korzenie są złączeniem wersji 2.3PR7 Wayne
       Davisona i wielu rozszerzeń wersji 2.0  Olivera  Laumanna.  Zauważ,  że
       wszystkie wersje numerowane jako 2.x są autorstwa Oliviera Laumanna.

DOSTĘPNOŚĆ
       Najnowsza  oficjalna wersja screena jest dostępna przez anonimowy ftp z
       prep.ai.mit.edu, nic.funet.fi lub dowolnego  innego  hosta  dystrybucji
       GNU.   Domowym  hostem screena jest ftp.uni-erlangen.de (131.188.3.71),
       katalog pub/utilities/screen.  Podkatalog `private'  zawiera  najnowsze
       wersje  beta. Jeśli chcesz pomóc, wyślij wiadomość na screen@uni-erlan-
       gen.de.

BŁĘDY
       o  `dm' (tryb kasowania) i `xs' nie  są  obsługiwane  (są  ignorowane).
          `xn' jest traktowany jako wskaźnik magicznych marginesów.

       o  Screen  nie  wie  nic o znakach podwojonej wysokości lub szerokości.
          Jest to jednak jedyne miejsce, w którym  vttest  ma  prawo  się  nie
          powieść.

       o  Nie  jest możliwe zmienienie zmiennej środowiskowej $TERMCAP podczas
          ponownego podłączania z innego terminala.

       o  Obsługa  systemów  opartych  o  terminfo  jest  bardzo  ograniczona.
          Dodawanie właściwości do $TERMCAP może nie mieć żadnych efektów.

       o  Screen nie używa sprzętowych tabów.

       o  Screen  musi  być na większości systemów instalowany jako suid root.
          Inaczej nie będzie w stanie w odpowiedni sposób zmienić  właściciela
          pliku  urządzenia  tty  dla  każdego okna.  Wymaga także specjalnych
          uprawnień do zapisu do pliku "/var/run/utmp".

       o  Wpisy z "/var/run/utmp" nie  są  usuwane  gdy  screen  jest  zbijany
          SIGKILL.   Powoduje to, że niektóre programy ("w", "rwho") mówią, że
          użytkownik jest zalogowany, choć wcale tak nie jest.

       o  Screen może dawać dziwne ostrzeżenia jeśli twój  tty  nie  ma  wpisu
          utmp.

       o  Gdy  linia  modemu  zostanie odwieszona, screen nie zawsze automaty-
          cznie się odłączy  (lub  zakończy  działanie),  chyba  że  sterownik
          urządzenia  wysyła  sygnał HANGUP.  Aby odłączyć sesję screena, użyj
          opcji -d lub -D linii komend.

       o  Jeśli  ustawione  jest  hasło,  opcje  -d,  -D  linii  komend  wciąż
          odłączają sesję bez pytania.

       o  Zarówno  "breaktype" jak i "defbreaktype" zmieniają metodę generowa-
          nia przerwania,  używaną  przez  wszystkie  urządzenia  terminalowe.
          Pierwszy  powinien  zmienić  tylko  ustawienie  okna  a  drugi tylko
          wartość domyślną dla nowych okien.

       o  Podczas podłączania do  sesji  wieloużytkownikowej,  plik  .screenrc
          użytkownika  nie  jest  oglądany.  Ustawienia  prywatne użytkowników
          muszą być włączane do pliku .screenrc, z którego uruchomiono  sesję,
          lub zmieniane ręcznie.

       o  Dziwna  wyobraźnia  jest  bardzo przydatna do zrozumienia wszystkich
          właściwości.

       o  Wysyłaj raporty o błędach, usprawnienia, koszulki, pieniądze, piwo &
          pizzę do screen@uni-erlangen.de.

4th Berkeley Distribution       10 czerwca 1999                      SCREEN(1)

Time taken: 0.00056 seconds


Created with the man page lookup class by Andrew Collington, php@amnuts.com