Linux.pl
Opcje wyszukiwania podręcznika man:
Lista stron man zaczynających się od znaku:
A   B   C   D   E   F   G   H   I   J   K   L   M   N   O   P   Q   R   S   T   U   V   W   X   Y   Z   ALPHA   NUM   OTHER   ALL
tset(1)                                                                tset(1)

NAZWA
       tset - inicjalizacja terminala

SKŁADNIA
       tset [-IQqrs] [-] [-e ch] [-i ch] [-k ch] [-m mapowanie] [terminal]
       reset [-IQqrs] [-] [-e ch] [-i ch] [-k ch] [-m mapowanie] [terminal]

OPIS
       Tset  inicjalizuje  terminale.   Program najpierw określa rodzaj termi-
       nala, z którego korzystasz. Robi  to  w  następujący  sposób,  szukając
       pierwszego pasującego typu terminala:

       1. Poprzez argument terminal, podany w linii poleceń.

       2. Poprzez wartość zmiennej środowiskowej TERM.

       3.  (Tylko systemy BSD.) Typ terminala, związany poprzez plik /etc/ttys
       z urządzeniem stderr. (Pod Linuksem i  UNIX-ami  w  rodzaju  System  V,
       robotę  tą wykonuje getty, ustawiając TERM zgodnie z typem, przekazanym
       mu przez /etc/inittab.)

       4. Poprzez wybranie domyślnego typu terminala, ``unknown''.

       Jeśli rodzaj terminala nie był podany w linii poleceń, to załączane  są
       mapowania  opcji  -m  (zobacz  niżej opis).  Potem, jeśli typ terminala
       zaczyna się od pytajnika (``?''), użytkownik jest pytany o  potwierdze-
       nie.  Pusta  odpowiedź  potwierdza  typ, a niepusta wprowadza inny. Gdy
       terminal zostanie już określony, odczytywany jest opis terminala z ter-
       minfo.  Jeśli  nie ma dla niego opisu w terminfo, użytkownik jest pros-
       zony o podanie innego typu terminala.

       Gdy opis terminfo zostanie już  pobrany,  ustawiane  są  rozmiar  okna,
       znaki  backspace, przerwania (interrupt) i zabicia liniii i wysyłane są
       na wyjście stderr łańcuchy inicjalizacji tab i  terminala.  Na  koniec,
       jeśli znaki kasowania (erase), przerwania (interrupt) i usunięcia linii
       (line kill) zmieniły się, lub nie są ustawione  na  wartości  domyślne,
       ich wartości są wyświetlane na wyjście stderr.

       Po  wywołaniu  jako  reset,  tset  ustawia tryby cooked i echo, wyłącza
       tryby cbreak i raw, włącza tłumaczenie nowej linii i resetuje wszystkie
       nieustawione  znaki  specjalne na wartości domyślne. Następnie zachodzi
       inicjalizacja terminala, opisana wyżej. Jest to przydatne jeśli program
       umrze,   pozostawiając  terminal  w  nienormalnym  stanie.  Zauważ,  że
       możliwe, że będzie trzeba wpisać

           <LF>reset<LF>

       (znak line-feed to zazwyczaj control-J) aby  terminal  zaczął  działać,
       gdyż  CR  może  w  stanie  nienormalnym nie działać. Poza tym, terminal
       często nie będzie odbijał echa komendy.

       Opcje są następujące:

       -q   Typ terminala jest wyświetlany na standardowe wyjście i  nie  jest
            on  w żaden sposób inicjalizowany. Opcja `-' jest równoważna, lecz
            archaiczna.

       -e   Ustaw znak kasowania (erase) na ch.

       -I   Nie wysyłaj na terminal łańcuchów inicjalizacji tab lub terminala.

       -i   Ustaw znak przerwania (interrupt) na ch.

       -k   Ustaw znak usuwania linii (line kill) na ch.

       -m   Podaj mapowanie z typu portu na terminal. Patrz niżej.

       -Q   Nie wyświetlaj żadnych wartości dla znaków erase, interrupt i line
            kill.

       -r   Drukuj na stderr typ terminala.

       -s   Drukuj na stdout sekwencję  komend  powłokowych,  inicjalizujących
            zmienną  środowiskową  TERM.  Zobacz też sekcję niżej o ustawianiu
            środowiska.

       Argumenty dla -e, -i, -k mogą być wprowadzane jako  normalne  znaki,  z
       użyciem  notacji  `kapeluszowej',  tj. control-h może być podawany jako
       ``^H'' czy ``^h''.

USTAWIANIE ŚRODOWISKA
       Często do środowiska powłoki  przydaje  się  wstawić  typ  terminala  i
       informację  o  jego właściwościach. Dokonuje się tego przy użyciu opcji
       -s.

       Gdy podana jest opcja -s, komendy wymagane do wstawienia informacji  do
       środowiska  powłoki są zapisywane na stdout. Jeśli zmienna środowiskowa
       SHELL kończy się na ``csh'', komendy są preparowane dla csh, w  przeci-
       wnym  wypadku  tworzone są dla sh. Następująca linia w .login czy .pro-
       file powinna prawidłowo zainicjalizować środowisko:

           eval `tset -s options ... `

MAPOWANIE TYPU TERMINALA
       Gdy terminal nie jest ściśle przywiązany do systemu (lub bieżąca infor-
       macja  systemowa może nie być prawidłowa), typ terminala wyprowadzony z
       pliku /etc/ttys lub ze zmiennej  środowiskowej  TERM  może  być  często
       czymś  podstawowym,  w  rodzaju  network, dialup czy unknown.  Gdy tset
       jest używany w skrypcie startowym, często dobrze jest udostępnić infor-
       mację o typie terminala używanym na takich portach.

       Celem  opcji -m jest mapowanie z pewnych warunków na typ terminala, tj.
       mówienie tset ``Jestem na tym porcie, z  taką  prędkością,  więc  chyba
       jestem na tym typie terminala''.

       Argument  opcji  -m  składa się z opcjonalnego typu portu, opcjonalnego
       operatora i opcjonalnej szybkości oraz znaku dwukropka  i  typu  termi-
       nala.  Typ  portu jest łańcuchem (rozdzielanym przez operator albo znak
       dwukropka).  Operator może być dowolną kombinacją ``>'', ``<'', ``@'' i
       ``!'';  ``>''  oznacza  większy  od,  ``<'' mniejszy od, ``@'' równy, a
       ``!'' odwraca sens testu.  Szybkość jest podawana jako  liczba  i  jest
       porównywana  z  szybkością  wyjścia standardowego błędów (które powinno
       być kontrolującym terminalem). Typ terminala jest łańcuchem.

       Jeśli w linii poleceń nie podano typu terminala, do typu  stosowane  są
       mapowania  -m. Jeśli typ portu i szybkość odpowiadają mapowaniu, termi-
       nal podany w mapowaniu podmienia typ obecny. Jeśli podanych jest więcej
       niż jedno mapowanie, użyte zostanie pierwsze pasujące.

       Na  przykład,  rozważ  następujące  mapowanie:  dialup>9600:vt100.  Typ
       portu to dialup, operator to >, szybkość to 9600, a  typ  terminala  to
       vt100.  Wynikiem  mapowania  jest określenie, że jeśli typ terminala to
       dialup, szybkość jest większa niż 9600 bodów, to należy  używać  termi-
       nala vt100.

       Jeśli  nie poda się szybkości, typ terminala będzie pasował do dowolnej
       szybkości. Jeśli nie poda się typu portu, terminal  będzie  pasował  do
       dowolnego  portu. Na przykład, -m dialup:vt100 -m :?xterm spowoduje, że
       dowolny port dialupowy,  niezależnie  od  szybkości  będzie  odpowiadał
       terminalowi  vt100,  podczas gdy dowolny port niedialupowy będzie trak-
       towany jako ?xterm.  Zauważ, że z uwagi na pytajnik, użytkownik  będzie
       zapytany o domyślnym porcie czy rzeczywiście używa terminala xterm.

       W  argumencie  opcji -m dozwolone są znaki białych spacji. Ponadto, aby
       zapobiec problemom z metaznakami, całą opcję -m zaleca  się  umieszczać
       wewnątrz  cytatów,  a  użytkownikom  csh  umieszczanie lewych ukośników
       (``\'') przed znakami wykrzykników (``!'').

HISTORIA
       Komenda tset pojawiła się w  BSD  3.0.  Implementacja  ncurses  została
       częściowo  zaadaptowana  ze  źródeł 4.4BSD do środowiska terminfo przez
       Erica S. Raymonda <esr@snark.thyrsus.com>.

KOMPATYBILNOŚĆ
       Narzędzie tset zostało udostępnione  do  wstecznej  kompatybilności  ze
       środowiskami  BSD (pod większością UNIX-ów /etc/inittab i getty(1) mogą
       ustawiać odpowiednio TERM dla dowolnej linii dial-up, a to trywializuje
       to,   co  było  najważniejszym  zastosowanem  tset).  Implementacja  ta
       zachowuje się jak tset z 4.4BSD, lecz zawiera kilka wyjątków.

       Opcja -S z BSD tset nie działa; drukuje na stderr komunikat o błędzie i
       umiera.  Opcja -s ustawia tylko TERM, nie TERMCAP. Obydwie te zmiany są
       spowodowane tym, że zmienna TERMCAP nie jest już obsługiwana w opartych
       o terminfo ncurses, co powoduje że tset -S jest bezużyteczny.

       Istniała  nieudokumentowana  właściwość 4.4BSD, według której wywołanie
       tset poprzez dowiązanie  o  nazwie  `TSET`  (lub  poprzez  inną  nazwę,
       rozpoczynającą  się  od  dużej  litery)  ustawiało terminal na używanie
       tylko dużych liter.  Właściwość ta została pominięta.

       Opcje -A, -E, -h, -u i -v skasowano z narzędzia tset w 4.4BSD. Żadne  z
       nich  nie  było  udokumentowane w 4.3BSD i wszystkie miały w najlepszym
       wypadku  ograniczoną  przydatność.  Opcje  -a,  -d  i  -p  są  podobnie
       nieopisane  lub  nieużyteczne, lecz zostały utrzymane, gdyż okazuje się
       że są powszechnie używane. Jest mocno zalecane zmienienie wykorzystywa-
       nia  tych  opcji  na opcję -m.  Opcja -n pozostaje, lecz nie ma żadnego
       efektu. Opcje -adnp są z tej przyczyny pominięte w opisie powyżej.

       Wciąż jest dozwolone podawanie opcji -e, -i i -k bez  argumentów,  choć
       mocno jest zalecane, by zmienić to na jawne podawanie znaku.

       Od  4.4BSD,  wywoływanie  tset  jako  reset nie implikuje już opcji -Q.
       Poza tym, interakcja między opcją - a argumentem terminal, pochodząca z
       historycznych implementacji tset została usunięta.

ŚRODOWISKO
       Komenda tset używa zmiennych środowiskowych SHELL i TERM.

PLIKI
       /etc/ttys
            baza mapowań nazw portów na typy terminali (tylko wersje BSD).

       /usr/share/terminfo
            baza właściwośći terminala

ZOBACZ TAKŻE
       csh(1), sh(1), stty(1), tty(4), termcap(5), ttys(5), environ(7)

                                                                       tset(1)

Time taken: 0.00021 seconds


Created with the man page lookup class by Andrew Collington, php@amnuts.com