Linux.pl
Opcje wyszukiwania podręcznika man:
Lista stron man zaczynających się od znaku:
A   B   C   D   E   F   G   H   I   J   K   L   M   N   O   P   Q   R   S   T   U   V   W   X   Y   Z   ALPHA   NUM   OTHER   ALL
VIM(1)                                                                  VIM(1)

NAME
       vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS
       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t znacznik
       vim [opcje] -q [plik błędu]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS
       Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
       wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwłaszcza przy  edycji
       programów.

       Posiada  wiele  usprawnień  w  porównaniu z Vi: wielo poziomowe cofanie
       zmian, wiele okien  i  buforów,  podświetlanie  składni,  edycja  linii
       poleceń,  uzupełnianie  nazw  plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
       itd.  Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnić pomiędzy Vimem
       i Vi.

       W  czasie  korzystania  z  Vima  można uzyskać obszerną pomoc z systemu
       pomocy on-line dzięki poleceniu ":help".  Zobacz rozdział POMOC ON-LINE
       poniżej.

       Najczęściej  Vim  jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku polece-
       niem

            vim plik

       Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

            vim [opcje] [lista plików]

       Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z  pustym  buforem.  W  innym
       wypadku  istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
       lub więcej plików do edycji.

       plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa będzie  nazwą  bieżącego
                   pliku,  który  zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                   umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików  można
                   przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
                   nazwa  zaczyna  się  od  myślnika   należy   listę   plików
                   poprzedzić "--".

       -           Plik  do  edycji  jest  wczytany  ze standardowego wejścia.
                   Polecenia są odczytywane ze standardowego  wyjścia  błędów,
                   którym powinien być terminal (tty).

       -t {znacznik}
                   Plik  do  edycji  i  początkowa  pozycja  kursora zależy od
                   "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka  się
                   w  pliku  tags,  związany  z  nim  plik  staje  się plikiem
                   bieżącym i wykonuje  się  powiązane  polecenie.   Zazwyczaj
                   używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
                   {znacznik} powinien być nazwą funkcji.  W efekcie plik zaw-
                   ierający  określoną  funkcję  staje  się plikiem bieżącym a
                   kursor jest umieszczony na początku funkcji.  Zobacz ":help
                   tag-commands".

       -q [plik_błędów]
                   Zacznij w trybie quickFix.  Plik [plik_błędów] zostaje zin-
                   terpretowany i pokaże się pierwszy błąd.  Jeśli brak  opcji
                   [plik_błędów]  nazwa  pliku  zostanie  pobrana z opcji sys-
                   temów.   Do  kolejnych  błędów  można  przeskoczyć   dzięki
                   poleceniu ":cn".  Zobacz ":help quickfix".

       W  zależności  od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program może być
       cały czas tym samym plikiem).

       vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.

       ex        Zacznij w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego  poleceniem
                 ":vi".  Można także uruchomić poprzez argument "-e".

       view      Zacznij  w  trybie  tylko  do  odczytu. W ten sposób będziesz
                 chroniony przed zapisywaniem  pliku.  Można  także  uruchomić
                 poprzez argument "-R".

       gvim gview
                 Wersja  GUI.   Uruchamia  nowe  okno.   Można także uruchomić
                 poprzez argument "-g".

       evim eview
                 Wersja GUI w łatwym  trybie.   Uruchamia  nowe  okno.   Można
                 także uruchomić poprzez argument "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Podobnie  jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można
                 uruchomić poleceń powłoki lub  zawiesić  Vima.   Można  także
                 uruchomić poprzez argument "-Z".

OPCJE
       Opcje  można  podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
       Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.

       +[num]      W pierwszym pliku kursor  zostanie  umieszczony  w  wierszu
                   "num".   Jeśli  brak  "num"  kursor  zostanie umieszczony w
                   ostatnim wierszu.

       +/{wzór}    W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na  pierwszym
                   wystąpieniu   {wzór}.   Zobacz  ":help  search-pattern"  by
                   dowiedzieć się jakie są możliwości wzorów wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta  się  pier-
                   wszy  plik.  {polecenie} jest interpretowane jako polecenie
                   Ex.  Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszc-
                   zone  w  podwójnych  cudzysłowach  (zależy  to  od używanej
                   powłoki).  Przykład: Vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".

       -S {plik}   {plik} zostanie  zinterpretowany  po  wczytaniu  pierwszego
                   pliku.   Jest  równoważne  -c  "source {plik}".  {plik} nie
                   może zaczynać się '-'.  Jeśli nie  podano  {plik}  zostanie
                   użyty  "Session.vim"  (działa  tylko  wtedy  jeśli  -S jest
                   ostatnim argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Podobne do "-c", ale polecenie jest  wykonywane  tuż  przed
                   interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyć do 10
                   takich poleceń, niezależni od poleceń od "-c"

       -A          Jeśli Vim został  skompilowany  ze  wsparciem  dla  języków
                   arabskich  (edycja  od prawej do lewej i arabska mapa klaw-
                   iatury) ta opcja uruchamia  Vima  w  trybie  arabskim,  np.
                   ustawia  się  opcja  'arabic'.  W  innym wypadku pojawi się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -b          Tryb binarny.  Ustawi  się  kilka  opcji,  które  umożliwią
                   edycję plików binarnych lub wykonywalnych.

       -C          Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.  W ten sposób Vim
                   będzie zachowywał się jak Vi,  nawet  jeśli  istnieje  plik
                   .vimrc.

       -d          Uruchom  w  trybie  diff.   Powinno  być dwa lub trzy nazwy
                   plików jako argumenty.  Vim otworzy wszystkie  te  pliki  i
                   pokaże różnice między nimi.  Działa jak vimdiff(1).

       -d {urządzenie}
                   Otwórz  {urządzenie}  by  używać  jako  terminal.  Tylko na
                   Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie  wykonując  pier-
                   wsze polecenie ze skryptu.

       -e          Uruchom  Vima  w  trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano
                   program jako "ex".

       -E          Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo  jakby
                   wywołano program jako "exim".

       -f          Pierszy  plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli się od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                   uruchomiony  ponownie by otworzyć nowe okno.  Opcja powinna
                   być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
                   zaczekać  na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze polecenia
                   ":sh" i ":!" nie będą działać.

       --nofork    Pierwszy plan. Dla wersji GUI.  Vim  nie  oddzieli  się  od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony.

       -F          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                   tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
                   opcja  uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią ustawione
                   opcje 'fkmap' i 'rightleft'.  W innym  wypadku  pojawi  się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -g          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                   uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
                   Vim zakończy działanie.

       -h          Wyświetli  krótką  pomoc o argumentach linii poleceń i opc-
                   jach. Potem Vim zakończy działanie.

       -H          Jeśli Vim został skompilowany ze  wsparciem  RIGHTLEFT  dla
                   edycji  od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
                   hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w  trybie  hebrajskim,
                   np.  ustawi  opcje  'hkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku
                   pojawi się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
                   użyć  zamiast  domyślnego  "~/.viminfo".   Można też ominąć
                   użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

       -L          To samo co -r.

       -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Zmiana pliku jest niemożliwa.   Przestawia  opcję  'write'.
                   Można  cały  czas  zmienić  zawartość bufora, ale zapisanie
                   pliku nie jest możliwa.

       -M          Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną  wyłączone,  tak  więc
                   zmiany  w  pliku  oraz  ich zapisanie nie są możliwe. Można
                   wartość tych opcji zmienić.

       -N          Tryb niekompatibylny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki
                   temu  Vim  będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej
                   zgodznie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.

       -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                   będzie możliwe.  Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
                   bardzo  wolnym  medium  (np.   dyskietce).  Ten  cel  można
                   osiągnąć  także  przez  ":set  uc=0".  Można odwrócić przez
                   ":set uc=200".

       -nb         Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans.  Zobacz  dokumen-
                   tację by dowiedzieć się więcej.

       -o[N]       Otwórz  N  okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno
                   dla każdego pliku.

       -O[N]       Otwórz N okien obok siebie.  Kiedy  brak  N,  otwórz  jedno
                   okno dla każdego pliku.

       -p[N]       Otwórz  N  kart.   Kiedy  brak  N,  otwórz  jedną kartę dla
                   każdego pliku.

       -R          Tryb tylko do odczytu.   Zostanie  ustawiona  opcja  'read-
                   only'.  Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała
                   blokada przed przypadkowym zapisaniem pliku.  Jeśli  chcesz
                   zapisać  plik  dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!".
                   Opcja -R implikuje opcję -n (zobacz poniżej).  Opcja 'read-
                   only' może zostać przestawiona poprzez ":set noro".  Zobacz
                   ":help 'readonly'".

       -r          Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.

       -r {plik}   Tryb odzyskiwania danych.  Plik wymiany zostanie  wykorzys-
                   tany do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji.  Plik wymi-
                   any to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z  dodanym
                   ".swp".  Zobacz ":help recovery".

       -s          Tryb  cichy.  Rozpoczęty  tylko kiedy uruchomiony jako "Ex"
                   lub opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

       -s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}.   Znaki  w  pliku  zostaną
                   zinterpretowane   jakby  były  wpisywane.   To  samo  można
                   osiągnąć  poprzez  polecenie  ":source!  {skrypt}".   Jeśli
                   osiągnięto  koniec  pliku zanim edytor zakończył działanie,
                   dalsze znaki odczytywane są z klawiatury.

       -T {terminal}
                   Przekazuje Vimowi nazwę terminalu jakiego  używasz.   Wyma-
                   gane  tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie.  Powinien
                   być to terminal znany Vimowi (builtin) lub  zdefiniowany  w
                   plikach termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania.  Wszys-
                   tkie inne możliwe  pliki  uruchamiania  zostaną  pominięte.
                   Używaj  do  edytowania  plików  specjalnych.  Można pominąć
                   także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez  podanie
                   nazwy  "NONE".   Zobacz  ":help  initialization"  by poznać
                   więcej szczegółów.

       -U {gvimrc} Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w  czasie  uruchamiania  GUI.
                   Wszystkie  inne  możliwe  pliki  uruchamiania  GUI  zostaną
                   pominięte.  Można pominąć  także  wszystkie  możliwe  pliki
                   uruchamiania  GUI  poprzez  podanie  nazwy  "NONE".  Zobacz
                   ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.

       -V[N]       Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są wczy-
                   tywane  i  o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku
                   viminfo. Opcjonalny argument N  jest  wartością  'verbose'.
                   Domyślnie 10.

       -v          Uruchom  Vima  w  trybie  Vi, tak jakby program był nazwany
                   "vi". Ma znaczenie tylko wtedy jeśli program  nazwany  jest
                   "ex".

       -w {plik}   Wszystkie  wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania
                   programu, są zapisywane w {plik} .   Użyteczne  jeśli  chce
                   się  stworzyć  skrypt  do użycia z "vim -s" lub ":source!".
                   Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.

       -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.

       -x          Użyj szyfrowania  podczas  zapisywania  plików.  Zostaniesz
                   poproszony o podanie klucza.

       -X          Nie  łącz  z  serwerem X. Skraca czas uruchamiania w termi-
                   nalu, ale tytuł okna i schowek nie będą wykorzystywane.

       -y          Uruchom Vima w łatwym  trybie,  tak  jakby  program  został
                   wywołany  "evim"  lub  "eview".   Vim będzie zachowywał się
                   bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

       -Z          Tryb  ograniczony.  Zachowuje  się  jakby  nazwa   programu
                   zaczynała się od "r".

       --          Oznacza  koniec  opcji.   Argumenty po tej opcji będą trak-
                   towane jak nazwy plików. Używa się  do  otwierania  plików,
                   których nazwy zaczynają się od '-'.

       --echo-wid  Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.

       --help      Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".

       --literal   Potraktuj  nazwy  plików  dosłownie i nie rozwiązuj kwanty-
                   fikatorów. Nie  ma  znaczenia  na  Uniksach  gdzie  powłoka
                   rozwiązuje kwantyfikatorów

       --noplugin  Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

       --remote    Połącz  się  z  serwerem  Vima  i edytuj w nim resztę argu-
                   mentów. Jeśli nie  znaleziono  serwera  zostanie  zgłoszony
                   błąd a pliki będą otwarte w bieżącym Vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   Połącz  z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz
                   rozwiązanie na standardowe wyjście.

       --remote-send {klawisze}
                   Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.

       --remote-silent
                   Tak  samo  jak  -remote,  ale  bez  ostrzeżenia  kiedy  nie
                   znaleziono serwera.

       --remote-wait
                   Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki nie
                   zostaną otwarte.

       --remote-wait-silent
                   Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie  kiedy  nie
                   znaleziono serwera.

       --serverlist
                   Wypisz  nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.

       --servername {nazwa}
                   Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
                   Vima  o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy jest
                   to nazwa serwera do połączenia.

       --socketid {id}
                   Wyłącznie GTK GUI: Użyj  mechanizmu  GtkPlug  by  uruchomić
                   gvima w innym oknie.

       --version   Wypisz informację o wersji i zakończ.

POMOC ON-LINE
       By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
       na określony temat.  Przykład: ":help ZZ" by  uzyskać  pomoc  na  temat
       polecenia  "ZZ".  Użyj <Tab> i CTRL-D aby uzupełnić tematy (":help cmd-
       line-completion"). W  plikach  pomocy  istnieją  znaczniki  by  ułatwić
       skakanie  z  jednego  miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
       zobacz ":help").  Można w ten sposób zobaczyć  całą  dokumentację,  np.
       ":help syntax.txt".

PLIKI
       /usr/share/vim/vim71/doc/*.txt
                      Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
                      pełną listę.

       /usr/share/vim/vim71/syntax/syntax.vim
                      Globalne uruchamianie podświetlania składni.

       /usr/share/vim/vim71/syntax/*.vim
                      Pliki składni dla różnych języków.

       /usr/share/vim/vimrc
                      Globalny plik uruchamiania Vima

       ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima

       /usr/share/vim/gvimrc
                      Globalne uruchamianie gvima.

       ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.

       /usr/share/vim/vim71/optwin.vim
                      Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry  sposób  do
                      przeglądania i ustawiania opcji.

       /usr/share/vim/vim71/menu.vim
                      Globalne uruchamianie menu gvima.

       /usr/share/vim/vim71/bugreport.vim
                      Skrypt  służący  do tworzenia raportów o błędach. Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim71/filetype.vim
                      Skrypt do  wykrywania  typu  pliku  według  jego  nazwy.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim71/scripts.vim
                      Skrypt  do wykrywania typu pliku według jego zawartości.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/*.ps
                      Pliku używane do drukowania PostScriptu.

       Najświeższe wiadomości na stronie Vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE
       vimtutor(1)

AUTOR
       Vim został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą  innych  osób.
       Zobacz ":help credits" w Vimie.
       Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
       i G.R. (Fred) Walter.  Mało już zostało z oryginalnego kodu.

BŁĘDY
       Prawdopodobne.  Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych  problemów.

       Pamiętaj  że  pewna  ilość  problemów,  które  mogą  być uznawane przez
       niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością  w
       odtwarzaniu  zachowania  Vi.   Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami
       "ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej  plikowi
       vi_diff.txt  (lub  wpisać  ":help vi_diff.txt" w Vimie).  Sprawdź także
       opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.

                                  2002 Lut 22                           VIM(1)

Time taken: 0.00012 seconds


Created with the man page lookup class by Andrew Collington, php@amnuts.com